Ή τουλάχιστον είναι το μικρότερο απ’ τα προβλήματα που μας περιμένουν στη γωνία μετά τις εκλογές. Αλλά ο καθένας ιεραρχεί τα εν λόγω προβλήματα ανάλογα με τα πιστεύω, την ιδεολογία και τις εμμονές του, σωστά;
Η είδηση πέρασε σχετικά στα ψιλά, ίσως γιατί κανείς δεν θέλει να διαταράσσεται ο γαλήνιος ύπνος μας, ειδικά κατά τη διάρκεια της ύπνωσης που γνωρίζουμε καλύτερα ως προεκλογική περίοδος. Και γιατί πρακτικά σε κανέναν δεν αρέσει να του θυμίζουν πόσο μαλάκας υπήρξε. Ειδικότερα όταν παραμένει.
Είμαι κυριολεκτικά ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη Γη (εντάξει, too much, ας πούμε στο νησί) που είναι σε θέση να ηθικολογήσει. Γενικά δεν τα πάω και πολύ καλά με το τι θεωρεί η μάζα “ηθικό” κυρίως γιατί μπλέκονται μέσα θρησκεία, παράδοση και η απαρχαιωμένη νοοτροπία μας.
Το νεκρό-και-θαμμένο σκάνδαλο του Videogate, που κρατήθηκε στην επικαιρότητα λιγότερο ακόμα κι από τον Χατζηγιάννη στο Υφ. Πολιτισμού, ανέδειξε μεταξύ άλλων τη γνώριμη νοοτροπία που περιγράφει εύστοχα η παλιακή (και μάλλον σεξιστική) φράση “με τον παρά μου γαμώ και την κυρά μου”. Μία από τις πτυχές του, ίσως βραχυβιότερου σκανδάλου στην ιστορία, που εξόργισαν ήταν η στεγνή, κυνική παραδοχή των πρωταγωνιστών ότι αν διαθέτεις το κατάλληλο ποσό μπορείς να πετύχεις τα πάντα: από το να μπει η υπόθεσή σου σε fast track μέχρι να έχεις κρατικούς αξιωματούχους να τρέχουν ξοπίσω σου σαν “φιλενάδες”.
Τι μας διδάσκει η ιστορία με τα καταφύγια-γουμάδες; Ότι βασικά το δημόσιο είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε άχρηστου.
Είναι ολοφάνερο πως η Μαρία Παναγιώτου ΔΕΝ βρίσκεται στο στοιχείο της... έχοντάς τα κάνει μαντάρα στα τρία από τα τέσσερα βασικά.
Παιδιά να μην τα ξαναλέμε. Κάντε λίγο κράτει με τον σανό, κυκλοφορεί και αφθώδης. Αν υπάρχει έστω και μία ψυχή εκεί έξω που να εντυπωσιάστηκε από το “Top Gun: Μεσήλικ” που στήθηκε στη βάση Ανδρέας Παπανδρέου και να πείστηκε για τον ξαφνικό έρωτα της Ευρώπης με την ασφάλεια της ημικατεχόμενης Κύπρου (εκτός φυσικά από τους κλινικά στρατόκαυλους, τα ακάουντ με φωτο προφίλ μια περικεφαλαία και τα αξιοθρήνητα παπαγαλάκια και τρολάκια στο payroll του Προεδρικού) τότε έχουμε σοβαρό πρόβλημα εθνικού IQ - κάτι άλλωστε που θα φανεί και στο αποτέλεσμα των επικείμενων βουλευτικών (πιστέψτε με, τα φιντάνια του Φειδία θα είναι το μικρότερο απ’ τα προβλήματά μας).
Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Έχουμε 2026 και ακόμα μου έρχονται μηνύματα από γνωστά καταστήματα για “προσφορές σε καλλυντικά και αξεσουάρ”. Εκτός από εχμμ.. λάθος φύλο, σοβαρά νόμιζα πως είχαμε λύσει το θέμα πριν από αρκετά χρόνια όταν έπεφτε το κράξιμο της κοκαϊνοαρκούδας για εκείνη την ανεκδιήγητη “προσφορά της σιδεροπρέσας”.
Όσοι είχατε την ατυχία να δείτε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στην Αγαπητού ή για να μην με λέτε κυνικό, την τύχη να δείτε μια γαμάτη Αγαπητού απέναντι σε ένα εριστικό και αλαζόνα κυβερνητικό εκπρόσωπο, θα διαπιστώσατε πολύ εύκολα ότι μας κυβερνούν άνθρωποι που όχι μόνο έχουν χάσει την μπάλα αλλά θέτουν πλέον επί αμφιβόλω το αν την είχαν και ποτέ.
Γάντι του ήρθε του Προεδρικού το ξέμπαρκο drone στις Βάσεις. Νεκροί ή τραυματίες δεν υπήρξαν, μόνο μικρές ζημιές, έπεσε σε έδαφος που δεν ελέγχει η Δημοκρατία (όπως είναι το επίσημο αφήγημα, άρα όπως και τα κατεχόμενα “άλλος πλανήτης”), μόνο κάτι χαώδεις -ως συνήθως- εκκενώσεις εξαιτίας της γνώριμης πια κυβερνητικής ανοργανωσιάς αλλά δεν βαριέσαι, μικρό το κακό. Αντιθέτως τα οφέλη μεγάλα, πολλαπλά, χειροπιαστά και αξιοποιήσιμα.
Βλέποντας τον ορυμαγδό που συμβαίνει πάλι στην (ευρύτερη) γειτονιά μας και παρακολουθώντας ταυτόχρονα την κυπριακή κοινή γνώμη να διχάζεται πάνω από τις φλόγες της επιχείρησης Epic Fury στο Ιράν συνειδητοποιείς το μέγεθος της γεωπολιτικής παράνοιας που ζούμε την τελευταία δεκαετία.
Πώς γίνεται να είσαι με διαφορά από τις χειρότερες Υπουργούς που περπάτησαν ποτέ αυτή την (καμένη) γη και ταυτόχρονα να διαθέτεις το απύθμενο θράσος να ζητάς εξαίρεση από τον νόμο επικαλούμενη το... δημόσιο συμφέρον;
TRENDING NOW
24ºc
26ºc
