Ο νόμος περί μοιχείας ίσχυσε στην Ελλάδα για περίπου τέσσερις δεκαετίες. Έχει καταργηθεί εδώ και περίπου τριάντα χρόνια, αλλά θεωρείται μέχρι σήμερα μελανή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού ποινικού δικαίου.
Ο λόγος είναι ότι ο νόμος ήταν διατυπωμένος με τέτοιο τρόπο, ώστε βασιζόταν στον εξευτελισμό και τη διαπόμπευση.
Οι παραβάτες, που ονομάζονταν μοιχοί, έπρεπε να πιαστούν επ’ αυτοφώρω στο κρεβάτι και μάλιστα γυμνοί.
Οι αρχές τους συνελάμβαναν και τους οδηγούσαν στο αστυνομικό τμήμα χωρίς να τους επιτρέπουν να ντυθούν.
Κατ’ αυτό τον τρόπο πιστοποιείτο το αδίκημα, το οποίο ήταν αυτόφωρο.
Το παράνομο ζευγάρι διανυκτέρευε στο κρατητήριο και η υπόθεση εκδικάζονταν την επόμενη ημέρα. Οι περισσότεροι τιμωρούνταν με 6 έως 8 μήνες φυλάκιση, ποινή την οποία εξαγόραζαν.
Η ζημιά όμως είχε ήδη γίνει από τη στιγμή της σύλληψης.
Η διαπόμπευση ήταν τέτοια που ακόμα και για τις εφημερίδες οι ιστορίες μοιχείας, ήταν ένα συνηθισμένο ρεπορτάζ. Μάλιστα, οι συντάκτες φρόντιζαν να μάθουν όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσαν, τις οποίες δημοσιοποιούσαν.
Και φυσικά όσο πιο πικάντικες, τόσο καλύτερα. Αν ήταν και παρόντες την ώρα της σύλληψης για επιτόπιο ρεπορτάζ ακόμη καλύτερα, αν και ο Τύπος σε γενικές γραμμές κράτησε αξιοπρεπή στάση, σε αυτό το θέμα.
Διαβάστε περισσότερα στη mixanitouxronou.com.cy
