Για δες ψυχή τον γέροντα…

Σε ζηλεύω!

Λέει και ο ποιητής:

Αλλά κι εγώ ποιος ήμουν; Ένας πρίγκηπας του τίποτα,

ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα

και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες

Ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα κι έτρεχα να την σώσω.

Κι όταν ένα παιδί κοιτάει μ’ έκσταση το δειλινό,

είναι που αποθηκεύει θλίψεις για το μέλλον

Τάσος Λειβαδίτης

Μ' αρέσει ο κίνδυνος… όμως:
 

Αρκετά λατρέψαμε τον κίνδυνο

κι είναι καιρός να μας το ανταποδώσει

Έγραψε και ο Νίκος Καβαδίας:
 

Μα ο ήλιος εβασίλεψε κι ο αητός απεκοιμήθη

Και το βοριά τον δροσερό τον πήραν τα καράβια.

Κι έτσι του δόθηκε ο καιρός του Χάρου και σε πήρε

Άντε και από αύριο πίσω στην δουλειά και ας μην λησμονούμε ότι η δουλειά είναι ευλογία γιατί κάποιοι δεν έχουν γάλα στο ψυγείο ούτε ψωμί στο τραπέζι.