Αυτό αποτυπώνουν τα ευρήματα της πιλοτικής έρευνας του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών που παρουσιάστηκαν στις 21 Μαρτίου 2026, στο πλαίσιο του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Σχολικής Ψυχολογίας, που πραγματοποιήθηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η μελέτη, με τίτλο «Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής στην Εκπαίδευση: Γνώσεις, Πεποιθήσεις, Αντιδράσεις και Δεξιότητες Διαχείρισης των Εκπαιδευτικών», παρουσιάστηκε στο σχετικό συμπόσιο από την καθηγήτρια Φωτεινή Μπονώτη. Πρόκειται για συνεργασία του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο Κρήτης, με στόχο τη διερεύνηση του ρόλου των εκπαιδευτικών απέναντι στις διατροφικές διαταραχές στο σχολικό περιβάλλον.
Τι γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί
Στόχος της μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις γνώσεις και τις δεξιότητες εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με:
- τους παράγοντες κινδύνου
- την αναγνώριση προειδοποιητικών σημείων
- τη διαχείριση περιστατικών στο σχολικό περιβάλλον.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί διαθέτουν γενικά ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων γύρω από τις διατροφικές διαταραχές. Ωστόσο, η ετοιμότητά τους να υποστηρίξουν ουσιαστικά μαθητές και μαθήτριες παραμένει περιορισμένη.
Συγκεκριμένα, καταγράφεται χαμηλότερη αυτοπεποίθηση σε ζητήματα όπως η παρέμβαση, η επικοινωνία με τις οικογένειες και η διαχείριση σχετικών θεμάτων μέσα στη σχολική τάξη.
Ο ρόλος της εκπαίδευσης και της εμπειρίας
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι γυναίκες εκπαιδευτικοί και όσοι έχουν λάβει σχετική επιμόρφωση εμφανίζονται πιο ενημερωμένοι και καλύτερα προετοιμασμένοι.
Παράλληλα, η προσωπική επαφή με άτομα που αντιμετωπίζουν διατροφικές διαταραχές φαίνεται να ενισχύει τη γνώση και την ευαισθητοποίηση, χωρίς όμως να οδηγεί απαραίτητα σε πιο αποτελεσματικές στάσεις υποστήριξης.
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα χρόνια προϋπηρεσίας δεν φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά ούτε τις γνώσεις ούτε τις στάσεις των εκπαιδευτικών, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της στοχευμένης επιμόρφωσης.
Το σχολείο ως χώρος πρόληψης
Η έρευνα αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του σχολείου ως χώρου πρόληψης και έγκαιρης ανίχνευσης.
Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να λειτουργήσουν ως πρώτοι παρατηρητές αλλαγών στη συμπεριφορά των μαθητών, όπως:
- μεταβολές στις διατροφικές συνήθειες
- έντονη ενασχόληση με το βάρος και την εικόνα σώματος
- κοινωνική απόσυρση
- πτώση της σχολικής επίδοσης.
Για τον λόγο αυτό, τονίζεται η ανάγκη ενίσχυσης της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών τόσο στην αναγνώριση συμπτωμάτων όσο και στη σωστή διαχείριση και παραπομπή περιστατικών.
Η σημασία της πρόληψης και της επιμόρφωσης
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, τα σχολικά προγράμματα πρόληψης μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά:
- στην ενίσχυση της γνώσης και της αυτοπεποίθησης των εκπαιδευτικών
- στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος
- στη μείωση της καθυστέρησης αναζήτησης βοήθειας.
Το βασικό μήνυμα της έρευνας είναι σαφές: Η ενημέρωση και η συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών αποτελούν κρίσιμο παράγοντα για την έγκαιρη αναγνώριση και πρόληψη των διατροφικών διαταραχών στο σχολείο.
Τα στοιχεία της έρευνας
Στην πιλοτική έρευνα συμμετείχαν 151 εκπαιδευτικοί:
- 83,4% γυναίκες και 16,6% άνδρες
- 35,1% από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, 38,4% από το γυμνάσιο και 26,5% από το λύκειο
- 90,7% εργάζονταν στη δημόσια εκπαίδευση
- 73,5% είχαν πάνω από 10 χρόνια προϋπηρεσίας.
Παράλληλα, το 68,2% δήλωσε ότι έχει λάβει σχετική εκπαίδευση, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό ανέφερε προσωπική ή έμμεση εμπειρία με διατροφικές διαταραχές.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
