ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ-ΧΡΙΣΤΟΥ: «Μάθαμε για τα ΜΕΔ το 2008»

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ-ΧΡΙΣΤΟΥ: «Μάθαμε για τα ΜΕΔ το 2008»

Η εταιρική διακυβέρνηση, καθώς ο Συνεργατισμός μεγάλωνε σε μέγεθος ήταν το βασικό πρόβλημα του Συνεργατικού Πιστωτικού Τομέα, δήλωσε το πρώην μέλος της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Δημήτρης Χρίστου, προσθέτοντας πως ο Συνεργατισμός μεγάλωνε χωρίς να διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια και δεν είχε μετόχους.

«Μεγεθύνθηκε πάρα πολύ ο Συνεργατισμός Πιστωτικός Τομέας χωρίς τα απαραίτητα κεφάλαια. Από την άλλη δεν είχαμε μετόχους αλλά μέλη. Δεν υπήρχε κάποιος να βάλει μετοχικό κεφάλαιο. Ουσιαστικά μας ξεπέρασε η εποχή», ανέφερε ο κ. Χρίστου καταθέτοντας ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής για την κατάρρευση του Συνεργατισμού.

Εξήγησε πως ο Συνεργατισμός λόγω της φιλοσοφίας του δεν πραγματοποιούσε υψηλά κέρδη, με αποτέλεσμα να μην δημιουργεί κεφάλαια οργανικά. «Η φιλοσοφία δεν μας επέτρεπε να κάνουμε πολλά κέρδη. Κάναμε κέρδη για να συντηρούμε την εταιρεία όχι για να κάνουμε αποθεματικά», είπε.

Μάθαμε για τα ΜΕΔ το 2008

Απαντώντας σε ερώτηση του Προέδρου της Επιτροπής, Γεωργίου Αρέστη για το τι πήγε λάθος στον Συνεργατισμό, ο κ. Χρίστου είπε πως τα νέα σχήματα που προέκυπταν από τις συγχωνεύσεις με προσωπικό 10 με 12 άτομα ήταν αδύνατο να λειτουργήσουν.

«Το μεγάλο πρόβλημα διαχρονικά για τα ΜΕΔ ήταν η εταιρική διακυβέρνηση. Αυτή δεν υπήρχε ούτε κατά διάνοια στα ΣΠΙ», είπε.

Είπε ωστόσο πως και οι εμπορικές τράπεζες αντιμετώπισαν τα ίδια προβλήματα που αντιμετώπισε ο Συνεργατισμός.

«Άλλαξαν οι οδηγίες Η έννοια του ΜΕΔ ήρθε στη αντίληψή μας το 2008. Το μη εξυπηρετούμενο δάνειο δεν υπήρχε καν στο λεξιλόγιό μας. Όλες οι εκδόσεις μιλούσαν για καθυστερήσεις», είπε.

ΚΥΠΕ

Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

 

 

 

 

Ο Αβέρωφ σε πολιτική μετάλλαξη: Από τον ευρωπαϊσμό στο χαρτί των κυρώσεων και η αναζήτηση νέων πολιτικών συμμαχιών

Ο Αβέρωφ σε πολιτική μετάλλαξη: Από τον ευρωπαϊσμό στο χαρτί των κυρώσεων και η αναζήτηση νέων πολιτικών συμμαχιών

Η πολιτική ανανέωση είναι θεμιτή. Η προσαρμογή στις κοινωνικές ανάγκες είναι αναγκαία. Και η προσπάθεια ενός πολιτικού να διευρύνει την εκλογική του απήχηση, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος, της δημοκρατικής διαδικασίας. Όταν, όμως, η αναζήτηση ενός νέου πολιτικού ακροατηρίου οδηγεί σε θέσεις που δημιουργούν ερωτήματα, για τη συνέπεια της προηγούμενης διαδρομής του, τότε το ζήτημα ξεπερνά την επικοινωνιακή στρατηγική και μετατρέπεται, σε πρόβλημα πολιτικής ταυτότητας.

BEST OF TOTHEMAONLINE