Παρατηρώντας τον χάρτη της Κύπρου που απεικονίζει την φωτορύπανση (από την ιστοσελίδα , lightpollutionmap.info) παρατηρούμε ότι τα αστικά κέντρα βρίσκονται στο κόκκινο, όσον αφορά το φαινόμενο, ενώ στην επαρχία το φαινόμενο είναι μεν μειωμένο αλλά εξακολουθεί να υπάρχει.
“Σκοτεινή” εξαίρεση στο φαινόμενο της φωτορύπανσης, όσον αφορά την γεωγραφική έκταση που το φαινόμενο είναι μειωμένο, κυρίως περιοχές μεταξύ η επαρχίας Λευκωσίας – Πάφου - Λεμεσού, αφού μεταξύ των χωριών, Κοράκου, Άργάκα, Πάνω Πύργος και Άγιος Νικόλαος, ο τεχνητός φωτισμός είναι κατά πολύ πιο λίγος, έως και καθόλου.
Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, φωτορύπανση ή ρύπανση τεχνητού φωτισμού ονομάζεται το φαινόμενο το οποίο σημειώνεται στον ουρανό πάνω από αστικά κέντρα και γενικά τοποθεσίες με πολλά φώτα, κατά το οποίο ο ουρανός είναι πιο φωτεινός από το κανονικό με αποτέλεσμα να υπάρχει μειωμένη αντίθεση μεταξύ των αστέρων και του φόντου του ουρανού.
Αιτία για την φωτορύπανση είναι ο υπερβολικός και άστοχα κατευθυνόμενος φωτισμός, με τους υπέρμαχους της εξοικονομήσεως ενέργειας να πιστεύουν ότι το φαινόμενο πρέπει να καταπολεμηθεί, έτσι ώστε ο τεχνητός φωτισμός να χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά και άρα λιγότερη σπατάλη ενέργειας.
Πάντως, όπως θα δείτε και στο πιο κάτω παράδειγμα που χρησιμοποιεί η Βικιπαίδεια για να δείξει τις επιπτώσεις του φαινομένου της φωτορυπανσης, φαίνεται ότι στον βωμό της ευκολίας και της άνεσης, θυσιάσαμε με ακόμα ένα τρόπο την επαφή μας με τη φύση.
Πλέον, στα αστικά κέντρα που στοιβαζόμαστε, δεν μπορούμε να παρατηρούμε ποτέ ξανά τον νυκτερινό ουρανό - όπως παλιά - και το θέαμα που μπορεί να μας προφέρει, επιμένοντας να του κλείσουμε την πόρτα.
Χάσαμε την ευκαιρία να αντιληφθούμε πόσο μικροί είμαστε, μπροστά σε αυτό το πράγμα που ονομάζουμε σύμπαν, κλείσαμε την φωτοκουρτίνα μας και εστιάσαμε την προσοχή μας αποκλειστικά στον συμπαντικά ασήμαντο μικρό μας βραχώδης πλανήτη, νομίζοντας ότι όλα περιστρέφονται γύρω από εμάς.
Χρίστος Ζήνωνος
*Κεντρική φωτογραφία αρχείου
