Του Τάσου Χριστοδούλου
Η διαφαινόμενη υποβολή υποψηφιότητας Λιλλήκα την ερχόμενη Κυριακή (12/3), η οποία αναμένεται να επικυρωθεί με μεγάλο ποσοστό από την Ανώτατη Σύγκλητο του κόμματος, εκλαμβάνεται σχεδόν από όλα τα υπόλοιπα κόμματα του χώρου ως ένας έμμεσος εκβιασμός.
Στη Συμμαχία ξεκαθαρίζουν ότι η απόφαση της Συγκλήτου δεν αποτελεί εξαγγελία αλλά πρόκριμα για να διαπραγματευτεί την υποψηφιότητα του με τα υπόλοιπα κόμματα κάτι που γίνεται φυσικά εδώ και καιρό.
ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Αλληλεγγύη εμφανίζονται δυσαρεστημένοι από την τακτική Λιλλήκα αφού όπως σημειώνουν, ο ίδιος έπρεπε πρώτα να συνδιαβουλευτεί με όλους συλλογικά και μαζί να αποφάσιζαν αν ο ίδιος πληρούσε τα κριτήρια για να λάβει το χρίσμα.
Από την άλλη ο Γιώργος Λιλλήκας θα επαναλάβει κάτι που έπραξε και το 2012 όταν εξήγγειλε υποψηφιότητα χωρίς να μπει σε διαδικασίες διαβούλευσης με τα υπόλοιπα κόμματα καθώς τις θεωρούσε και χρονοβόρες και ανώφελες.
Με τα σημερινά δεδομένα ο ενδιάμεσος φαίνεται να κατεβαίνει χωριστά στις Προεδρικές με τους υπόλοιπους τέσσερις (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Αλληλεγγύη, Οικολόγοι) να στηρίζουν ένα κοινό υποψήφιο ευελπιστώντας ότι ο Γιώργος Λιλλήκας δεν θα επιλέξει την πολιτική απομόνωση και εν τέλει θα αποσύρει την υποψηφιότητα του και θα συμπορευθεί μαζί τους.
Πάντως ένα βάσιμο επιχείρημα που θέτει ο Γιώργος Λιλλήκας (ασχέτως από τους εκβιαστικούς του ελιγμούς) είναι ότι ο υποψήφιος του ενδιάμεσου που θα περάσει στον β΄ γύρο των Προεδρικών πρέπει να έχει πιθανότητες να νικήσει τον Νίκο Αναστασιάδη.
Και για να νικήσει τον Νίκο Αναστασιάδη στον β’ γύρο, πρέπει να έχει έρεισμα στη ΑΚΕΛική δεξαμενή. Και ο νοών νοείτω.
