Tης Μαρινέλλας Παναγιώτου
Εντάξει, ίσως ακούγονται λίγο υπερβολικές οι πρώτες κουβέντες μου και σίγουρα δεν τους παίρνει όλους το κολάνι, όμως οι παρακάτω εικόνες δείχνουν μια κακή πλευρά της νοοτροπίας μας ως λαός.
Τα πάρκινγκ αναπήρων, υπάρχουν για να ευκολύνουν και να εξυπηρετούν συγκεκριμένη ομάδα των ανθρώπων της κοινωνίας, κάποιοι όμως το εκμεταλλεύονται και σταθμεύουν τα οχήματα τους μόνο και μόνο για να μην κάνουν μερικά βήματα παραπάνω προκειμένου να φτάσουν στον προορισμό τους.
Βεβαίως προβληματίζει και η στάση των υπευθύνων για τέτοιου είδους θέματα. Γιατί κανείς δεν κάνει κάτι; Γιατί κανείς δεν τους εμποδίζει; Γιατί δεν έρχεται ένας τροχονόμος να τους «κόψει» ένα πρόστιμο;
Δυστυχώς τις ευαισθησίες μας τις δείχνουμε όταν ξέρουμε πως θα «φανούμε», πως θα μας χειροκροτήσουν γι’ αυτό που κάναμε και ότι θα το μάθουν οι άλλοι. Όταν όμως δεν μας βλέπει κανείς χάνεται κάθε ίχνος ευαισθησίας και σεβασμού προς τους συνανθρώπους μας.
Την στιγμή που δεν μας βλέπει κανείς, εκεί κρινόμαστε για το τι είδος άνθρωποι είμαστε.
*Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από χώρο στάθμευσης πολυκαταστήματος στην Λευκωσία
Aκούει κανείς; Ευαισθησία... πουλάει κανείς;
