Απαντήσεις δίνει στον «Φ», η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, Άνθια Χριστοδούλου Θεοφίλου.
Όπως σημειώνει, σύμφωνα με τον Eric Berne, το «εγώ» δηλαδή ο εαυτός, χωρίζεται σε τρεις διαφορετικές καταστάσεις: τον «γονέα» (οι εμπειρίες με τους δικούς μας γονείς), τον «ενήλικα» (η λογική με βάση τη λογική) και το «παιδί» (ο συναισθηματικός μας εαυτός).
«Ορισμένοι έχουμε μεγαλύτερο ποσοστό εσωτερικού παιδιού. Ενώ άλλοι μεγαλύτερο ποσοστό ενήλικα», προσθέτει, ενώ εξηγεί ότι όσο πιο ελεύθερο το «παιδί» τόσο πιο αυθόρμητο είναι το άτομο και γλεντζές.
«Ίσως κάποιοι να συμμετέχουν στις διάφορες εκδηλώσεις «για να κοινωνικοποιηθούν και να βρεθούν με τους φίλους τους αλλά δεν αισθάνονται τόσο εξοικειωμένοι ώστε να μασκαρευτούν. Επίσης ορισμένα πράγματα είναι θέμα αρεσκείας, γούστου ή συνήθειας», σημείωσε.
Τι θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από κάθε αμφίεση;
>> Ένα κουστούμι τρόμου, δείχνει σκιερό εαυτό.
>> Ένα κουστούμι «αθωότητας» αναδεικνύει το εσωτερικό παιδί του εαυτού μας.
>> Κουστούμια ζώων, ή κουστούμια κόμικ ηρώων ή καρτούν φανερώνουν το εσωτερικό, ελεύθερο και δημιουργικό παιδί μέσα μας ή/και τον σκιερό εαυτό μας.
>> Κοστούμια του κακού, ο σκιερός εαυτός μας.
>> Κουστούμια σεξουαλικού περιεχομένου, μάλλον δείχνουν απωθημένα ή και παιχνιδιάρικα κομμάτια του εαυτού μας.
«Θα τολμήσω να δώσω συγκεκριμένα παραδείγματα για το τι θα μπορούσε να σημαίνει για κάποια άτομα η αμφίεση που επιλέγουν»:
>> Η συντηρητική κοπέλα στο γραφείο που ντύνεται σέξι κοκκινοσκουφίτσα.
>> Ο άνδρας φίλος μας που είναι γενικά συνεσταλμένος και αποφασίζει να μας ξαφνιάσει επιλέγοντας να μεταμφιεστεί σε έξαλλο ποπ-σταρ.
>> Ένας γνωστός ή γνωστή μας που είναι συνήθως πολύ ευγενικοί, καλοσυνάτοι και συγκαταβατικοί και μεταμφιέζονται σε κακό ήρωα.
Πρόκειται για μια εποχή που ίσως αποτελεί και μια «καλή ευκαιρία για να εκπληρώσει κανείς, με ένα τρόπο δικό του, φανταστικό, διασκεδαστικό και κάποτε παιχνιδιάρικο, κρυφές του επιθυμίες ή φαντασιώσεις». Άλλωστε, με τις αμέτρητες επιλογές αμφίεσης που υπάρχουν, ο καθένας μπορεί να επιλέξει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. «Ορισμένοι από αυτούς τους ρόλους μπορεί να είναι εντελώς αντίθετοι με το ποιοι είμαστε ή τουλάχιστον το τι φανερώνουμε στον έξω κόσμο», σημειώνει η ψυχολόγος.
