Σε κάθε περίπτωση όμως, η διαφορά των 3,4 μονάδων από τον δεύτερο, δεν είναι μικρή. Από το αποτέλεσμα προκύπτει ότι η στρατηγική του Αβέρωφ Νεοφύτου να χτυπά περισσότερο ή σχεδόν αποκλειστικά τον Νίκο Χριστοδουλίδη, αποδεικνύεται λανθασμένη, γιατί άφησε πολύτιμο χώρο και χρόνο στον Ανδρέα Μαυρογιάννη, τον υποψήφιο που στηρίζεται από το ΑΚΕΛ, τον πολιτικό αντίπαλο του ΔΗΣΥ.
Το επιτελείο Αβέρωφ Νεοφύτου εστίασε όλη του την προσπάθεια στην αποδόμηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, στρατηγική η οποία απέτυχε, αφού ο τέως ΥΠΕΞ όχι μόνον δεν «ξεφούσκωσε», όπως προέβλεπε η Πινδάρου, αλλά έκοψε πρώτος το νήμα, όπως έδειχναν όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας. Η εστίαση του Αβέρωφ Νεοφύτου στο κομματικό ακροατήριο για να αυξήσει τη συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ, λειτούργησε απωθητικά έναντι ψηφοφόρων από άλλους πολιτικούς χώρους και μοιραία ο Αβέρωφ Νεοφύτου είχε ξεμείνει από δυνάμεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η οργανωτική αντεπίθεση Χριστοδουλίδη και ο οδοστρωτήρας του ΑΚΕΛ
Η δε συντήρηση των σεναρίων περί ύπαρξης plan B προκάλεσε μεγάλη ζημιά στην υποψηφιότητα Νεοφύτου, την οποία υπονόμευαν και οι πληροφορίες περί στήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την οικογένειά του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου πλήρωσε εκλογικό τίμημα για το κόστος της δεκαετούς διακυβέρνησης Αναστασιάδη, χωρίς όμως να πιστώνεται τα θετικά, κάτι που φαίνεται να ίσχυε για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος κατά κάποιο παράδοξο τρόπο, κατάφερε να πιστώνεται τα θετικά της διακυβέρνησης, χωρίς κατ’ ανάγκη να χρεώνεται τα θετικά. Ενας άλλος λόγος για τον οποίο απέτυχε η αποδόμηση του Νίκου Χριστοδουλίδη είναι γιατί ο ίδιος αποστασιοποιήθηκε από τη ρητορική των κομμάτων που τον στηρίζουν και σε καμιά περίπτωση δεν εμφανίστηκε ως ο ηγέτης του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, ή ως εκφραστής ενός τρίτου πόλου, κατά του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ.
Το γεγονός αυτό τον βοήθησε να μην θεωρηθεί ως απειλή για κανένα άλλο κόμμα, κάτι το οποίο λειτούργησε αρνητικά στην περίπτωση του Τάσσου Παπαδόπουλου το 2008, του Γιώργου Λιλλήκα το 2013 και του Νικόλα Παπαδόπουλου το 2018. Ασφαλώς όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην εκλογική προσπάθεια του Αβέρωφ Νεοφύτου το δυσκολότερο εμπόδιο ήταν η κακή του εικόνα και η ιδιαίτερα χαμηλή δημοφιλία του, η οποία αποτυπώνεται στους χαμηλούς δείκτες των ποιοτικών χαρακτηριστικών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΑΝΑΛΥΣΗ Themaonline: H νίκη Χριστοδουλίδη, η έκπληξη Μαυρογιάννη και το δίλημμα στον ΔΗΣΥ
