To smartphone θα ξεκλειδώνεται με ένα άγγιγμα στο αυτί του ιδιοκτήτη του, ένα αγκάλιασμα της συσκευής ώστε να αγγίζουν την οθόνη τα ακροδάχτυλα, μια γροθιά ή καλύπτοντας την οθόνη με την παλάμη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές Christian Holz, Senaka Buthpitiya και Marius Knaust, η οθόνη αν και χαμηλής ανάλυσης εισόδου 6 μόλις κουκκίδων ανά ίντσα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να λειτουργήσει ως αισθητήρας περιοχής. Επιχειρηματολογούν επίσης ότι σε αντίθεση με τους ακριβούς αναγνώστες δακτυλικού αποτυπώματος των 500dpi, το δικό τους Bodyprint μπορεί να δυνητικά να χρησιμοποιηθεί από πολύ μεγαλύτερο αριθμό κινητών τηλεφώνων με οθόνη αφής έστω κι αν η ανάλυσή της περιορίζεται στα 6dpi. Υποστηρίζουν ότι το Bodyprint μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο 75% των smartphone για να ικανοποιήσει την ανάγκη για ταυτοποίηση, έναντι 15% των smartphone με αναγνώστη δακτυλικού αποτυπώματος.
Οι ερευνητές προτείνουν να γίνεται με έναν διαφορετικό τρόπο η εξακρίβωση της ταυτότητας του κατόχου του smartphone: από πέντε μέρη του σώματος και συγκεκριμένα, το θολό αποτύπωμα που αφήνει στην οθόνη το αυτί, η παλάμη, η γροθιά, οι δεύτερες φάλαγγες των δακτύλων και τέλος, τα δακτυλικά αποτυπώματα. Επίσης, χρησιμοποίησαν την μέθοδό τους για το ξεκλείδωμα ενός εγγράφου στο smartphone από δύο συντάκτες.
Οι δοκιμές που έκαναν οι ερευνητές με επικεφαλής τον Holz αφορούσε είσοδο από 12 συμμετέχοντες με είσοδο από τα πέντε προαναφερόμενη μέρη του σώματος, επί 12 φορές, δηλαδή 720 δοκιμές. Το Bodyprint αναγνώρισε επιτυχώς τον ιδιοκτήτη του τηλεφώνου σε ποσοστό 99,52% και απέρριψε τον σωστό κάτοχο 26,28% για να αποτραπεί το αντίστροφο λάθος, δηλαδή να ξεκλειδωθεί η συσκευή στον λάθος άνθρωπο.
Όταν οι δοκιμές περιορίστηκαν στο αυτί, το Bodyprint ξεκλείδωσε την συσκευή στο 99,8% των περιπτώσεων όπως έπρεπε, με ποσοστό εσφαλμένης απόρριψης 1 στους 13. Τα αποτελέσματα αυτά χαρακτηρίζονται «αξιόπιστη πιστοποίηση της γνησιότητας των βιομετρικών χαρακτηριστικών χρήστη σε ένα τεράστιο αριθμό συσκευών σήμερα».
