Της Μαρίας Χριστοδούλου
Τον Μάρτιο του 1804, εξαγριωμένο πλήθος από Χριστιανούς, Οθωμανούς και Λινοπάμπακους έφτασε έξω από το αρχοντικό του Χατζηγεωργάκη Κορνέσιου, ενός από τους πιο γνωστούς Δραγομάνους στο νησί, με αφορμή τη δυσβάσταχτη φορολογία. Ήταν η αρχή του τέλους για τον άλλοτε πανίσχυρο Κορνέσιο.
Ο θεσμός
Τα καθήκοντα του δραγομάνου ήταν πολυάριθμα: απογραφή όλων των κατοίκων, καταγραφή και εκτίμηση των περιουσιών τους, βάσει των οποίων πλήρωναν ανάλογο φόρο, έγκριση του προϋπολογισμού, διορισμός θησαυροφύλακα της Κύπρου και πληρωμή των μισθών των γενιτσάρων. Φορούσε επίσημη στολή και δικαιούτο να επικοινωνεί απευθείας με την Υψηλή Πύλη, ενώ ταυτόχρονα ο Δραγομάνος και η οικογένειά του είχαν φορολογική απαλλαγή.
Από τους πιο γνωστούς Δραγομάνους υπήρξαν ο Μαρκουλλής, ο Γεωργής, ο Χριστοφάκης και ο Χατζηϊωσήφ. Ο πιο σημαντικός, όμως, υπήρξε ο Χατζηγεωργάκης Κορνέσιος, του οποίου μέχρι σήμερα το αρχοντικό στο κέντρο της παλιάς Λευκωσίας, αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες -ντόπιους και ξένους-.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Την ώρα που οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα σε κάθε γωνιά της Κύπρου και οι οικογένειες συγκεντρώνονται γύρω από τις εκκλησίες ή το γιορτινό τραπέζι, μια άλλη κατηγορία ανθρώπων βιώνει το Άγιο Φως μέσα από τη στολή και την ευθύνη.
