Στο χαιρετισμό του, όπως μεταδίδεται από το ΓΤΠ, ο κ. Προδρόμου είπε ότι «όλα αυτά τα χρόνια νομίζω όλες οι κυβερνήσεις μας και όλοι οι πολιτικοί σε αυτό τον τόπο, όσες διαφορές κι αν είχαμε σε διάφορα θέματα, σε αυτό το θέμα είχαμε όλοι πάντα την ίδια ευαισθησία γιατί είναι θέμα ανθρωπιάς και ευαισθησίας πάνω απ΄ όλα».
«Ένα θέμα που δυστυχώς, με όλους τους πολέμους που μαίνονται σε τόσα σημεία της γης και πολύ κοντά στην περιοχή μας, είναι επίκαιρο περισσότερο από πότε», πρόσθεσε.
Ο κ. Προδρόμου εξέφρασε βαθιά ευαισθησία απέναντι στη μεγαλύτερη πληγή, όπως τόνισε, που άφησε πίσω της η εισβολή: τους αγνοούμενους μας και τη βασανιστική αγωνία που πρόσθετα στην απουσία και όλες τις συνέπειες της απώλειας βιώνουν οι οικογένειες τους όλα αυτά τα χρόνια».
«Είναι το ζήτημα που πραγματικά μας πονάει πιο πολύ απ’όλα και αγγίζει όχι μόνο τις οικογένειες που το βιώνουν αλλά όλους, γιατί σε αυτόν τον τόπο όλοι συνδεόμαστε μεταξύ μας και όλοι έχουμε έρθει σε επαφή με οικογένειες που ζουν περιμένοντας καθημερινά μια πληροφορία για τον άνθρωπό τους», πρόσθεσε.
Αναφερόμενος στην ταινία, ο κ. Προδρόμου είπε ότι «μέσα στην ταινία έβαλε την ίδια την ψυχή του ο γιος του αγνοούμενου Σωτήρη Χατζηπαναγή, ο Πάμπος Χατζηπαναγή μέσα από πολλές και επίμονες προσπάθειες για να αποδώσει φόρο τιμής στην μνήμη του πατέρα που δεν γνώρισε, αλλά που στιγμή δεν έπαψε να τον συντροφεύει νοερά στη ζωή του».
«Μέσα από τα μάτια του Πάμπου σκιαγραφείται η ζωή του Σωτήρη Χατζηπαναγή, με δραματοποιημένες αληθινές μαρτυρίες εκείνων που τον γνώρισαν, εκείνων που άγγιξε με την παρουσία του στα λίγα (27) χρόνια που πρόλαβε να ζήσει πριν γίνει θυσία για την πατρίδα και την ελευθερία», είπε ο κ. Προδρόμου.
Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος είπε ακόμη ότι ο Σωτήρης Χατζηπαναγής είναι «ένας ακόμα ‘άγνωστος στρατιώτης’, από τις Μάνδρες Αμμοχώστου, που άφησε πίσω τη γυναίκα του και δυο γιους, ενός και δυο ετών τότε και που τα οστά του ταυτοποιήθηκαν και παραδόθηκαν στην οικογένειά του το 2006
