Η εν λόγω υπηρεσία απέρριψε το αίτημα του κ. Γεωργίου με το αιτιολογικό ότι οι καταθέσεις του ιδίου και των μελών της οικογένειάς του σε τραπεζική ιδρύματα ανέρχονταν στο ποσό των €12.350,63, το οποίο υπερέβαινε το μέγιστο συνολικό ποσό καταθέσεων των €7.000 που, σύμφωνα με την οικεία νομοθεσία, δικαιούται να έχει αιτητής παροχής ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, καθώς και τα λοιπά μέλη της οικογενειακής μονάδας.
Βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας του αιτητή αποτέλεσε ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπήρξε αναιτιολόγητη και ότι πριν από τη λήψη αυτής, δεν διενεργήθηκε η οφειλόμενη δέουσα έρευνα, με αποτέλεσμα να έχει εμφιλοχωρήσει πραγματική πλάνη.
Οι αιτιάσεις του αιτητή περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας αναφορικά με την περίπτωσή του, αφορούσαν ιδίως στον υπό της Διοίκησης τρόπο υπολογισμού του ποσού των καταθέσεών αυτού και της συζύγου του σε τραπεζικά ιδρύματα, αλλά και των εισοδημάτων των μελών της οικογένειάς του και δη του μηνιαίου μισθού του υιού του.
Το Δικαστήριο έκρινε τελικώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης επαρκούς και/ή της δέουσας αιτιολογίας, με αποτέλεσμα αυτή να υπόκειται σε ακύρωση.
Ταυτόχρονα, έκρινε επίσης ότι ευσταθεί και ο ισχυρισμός περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας πριν από τη λήψη της επίδικης απόφασης, με αποτέλεσμα και το ενδεχόμενο πλάνης να μην μπορεί να αποκλειστεί.
Κατά συνέπεια, καταλήγει στην απόφαση του το δικαστήριο, «η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, με €1.200 υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση, πλέον Φ.Π.Α., εάν υπάρχει».
Από ΚΥΠΕ
