Αρχικά, η υπόθεση εξετάστηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, όπου υπήρχαν δύο θέσεις. Όπως αναφέρει δημοσίευμα του "Φιλελεύθερου", η πλευρά της γιαγιάς, απέδιδε στην πρώην νύφη της, «επανειλημμένη και ηθελημένη παράλειψη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του διατάγματος», περιορίζοντας όμως τους ισχυρισμούς της, σε δύο περιπτώσεις. Η πλευρά της μητέρας ωστόσο, αρνείτο τις αποδιδόμενες κατηγορίες σε βάρος της. Ωστόσο αποφασίστηκε ότι η μάνα, εσκεμμένα παράκουσε το δικαστικό διάταγμα.
Στη συνέχεια η υπόθεση οδηγήθηκε στο Εφετείο από την πλευρά της μάνας των παιδιών, όπου μετά από μελέτη των δεδομένων, έκρινε ότι το Δικαστήριο έσφαλλε στην απόφασή του. Κρίθηκε λοιπόν ότι, «με λανθασμένη αφετηρία το Δικαστήριο οδηγείται σε λανθασμένη κατάληξη» ενώ πρόσθεσε ότι, «επί σαθρού νομικού υποβάθρου χτίστηκε η συλλογιστική που ακολούθησε».
Όπως φάνηκε από το περιεχόμενη της απόφασης του Εφετείου, στο Πρωτόδικο Δικαστήριο, υπήρχε μαρτυρία που ανάφερε ότι λίγες μέρες προηγουμένως από την ισχυριζόμενη παρακοή του διατάγματος, η γιαγιά των παιδιών από την πλευρά της μητέρας τους, είχε πάρει τα παιδιά στους άλλους παππούδες του (γονείς πατέρα), και αρνήθηκαν να κατεβούν να τα πάρουν.
Έτσι, υποστηρίζεται ότι, με αυτά τα δεδομένα τα παιδιά δεν παραδόθηκαν την επόμενη φορά στους παππούδες τους.
Το Εφετείο λοιπόν, αποφάσισε ότι λανθασμένα κρίθηκε ότι υπήρχε εσκεμμένη παρακοή του διατάγματος από πλευράς της μητέρας και ως εκ τούτου, ανέτρεψε την καταδικαστική απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ThemaOnline στην παρούσα στήλη κάνει ανασκόπηση του κυπριακού Τύπου και μόνο, αποδίδοντας δημοσιεύματα εντύπων, τα οποία και επικαλείται.
