Ο Θεοδόσης Βούρκας, ήταν μόλις 37 ετών το 1964, παντρεμένος με την Ελένη στο Καλό Χωρίο της Λεμεσού και είχαν πέντε παιδιά, τον Μιχάλη, την Μαρία, τον Στέλιο και τον Αντρέα.
Την ιστορία τους 37χρονου τότε Θεοδόση, ανέδειξε την Κυριακή 19/3 η εφημερίδα «Πολίτης. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, στις 10 Απριλίου 1964, ταξίδευε από την Λεμεσό για την Αμμόχωστο, ώστε να αγοράσει κοτόπουλα, όμως δεν επέστρεψε ποτέ, «χάθηκε» γύρω από τη Μόρα – Κουρού Μοναστήρι.
Για 53 ολόκληρα χρόνια εξαφανίσθηκε ο Θεοδόσης, ο οποίος μετά τον χαμό του το ’64, επέστρεψε στο χωριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2017, μέσα σε ένα μικρό φέρετρο για την κηδεία του.
Η γυναίκα του Ελένη, πέθανε το 2013, χωρίς να προλάβει ποτέ να μάθει ότι βρέθηκαν τα οστά του συζύγου της, δεν έζησε για να δει την μέρα της κηδείας του.
Η εγγονή του Θεοδόση, ήταν αυτή που ανέλαβε να εκφωνήσει τον επιτήδειο λόγο, η οποία με τρεμάμενη φωνή, παρέσυρε όλους όσους ήταν στην λειτουργεία:
«Αγαπημένε μου παππού, έμαθα να σε λατρεύω μέσα από τα λόγια της αγαπημένης μου γιαγιάς, της Ελένης σου, της βασανισμένης μου γιαγιάς, αλλά της άξιας», ήταν τα πρώτα λόγια της Παρασκευής Κωσταντίνου Χριστοδούλου.
«Έφυες νωρίς παππού μου», συνέχισε, «έφυες τόσο νωρίς, τζιαι εβρέθηκεν να μεγαλώνει τον Σάββα, τον Μιχάλη, τον Στέλιο, την Μαρία τζιαι τον Αντρέα σας μόνη της».
Ενώ, η Παρασκευή κατά τον επιτήδειο, θυμήθηκε τα παράπονα της γιαγιάς της που έλεγε: «Έππεσα πολλές φορές νηστιτζή για να φαν τα μωρά μου», «εν έχω έναν τάφο να πάω να ανάψω το καντήλιν».
Η Παρασκευή, αναφέρθηκε επίσης σε κάποιους, οι οποίοι την έλεγαν ότι θα έπρεπε να ένιωθε περήφανη γιατί είχε ένα παππού ήρωα, όμως, όπως χαρακτηριστικά είπε, αυτή δεν ήθελε παππού ήρωα, αλλά, ήθελε να έχει αναμνήσεις απ’ αυτόν, ήθελε να θυμάται στιγμές στην αγκαλιά του, ήθελε να την περιμένει κάθε μέρα να επιστρέψει από το σχολείο.
Σύμφωνα με στοιχεία της τότε εποχής, τον Απρίλιο του 1964, «εξαφανίστηκαν» πολλοί Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι από τους δρόμους όπου ταξίδευαν. Μερικοί μάλιστα, υποστήριξαν πως λόγω της «εξαφάνισης» ενός Τουρκοκύπριου τρεις μέρες προηγουμένως, Τουρκοκύπριοι απήγαγαν τον Θεοδόση ως αντίποινα.
Εκείνος ο Απρίλιος, ήταν ένας τρομερός μήνας για Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αφού ήταν αποτέλεσμα των διακοινοτικών συγκρούσεων που ξεκίνησαν στο τέλος του 1963…
