Οι ερευνητές του Σουηδικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, με επικεφαλής τον ομότιμο καθηγητή παλαιοζωολογίας Στέφαν Μπένγκστον, οι οποίοι πραγματοποίησαν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "PLoS Biology", βρήκαν δύο είδη καλοδιατηρημένων απολιθωμάτων σε ιζηματογενή πετρώματα στην περιοχή Τσιτρακούτ, τα οποία πιθανότατα προέρχονται από ερυθρά φύκη (red algae).
"Δεν μπορεί κανείς να είναι 100% σίγουρος με υλικό τόσο παλιό, καθώς δεν έχει διασωθεί DNA, αλλά η μορφολογία και η δομή δείχνουν ότι πρόκειται για ερυθρά φύκη", δήλωσε ο Στέφαν Μπένγκστον. Τα αρχαιότερα ίχνη ζωής στη Γη χρονολογούνται προ τουλάχιστον 3,5 δισεκατομμυρίων ετών και αφορούν απλούς μονοκύτταρους μικροοργανισμούς, χωρίς κυτταρικό πυρήνα. Οι μεγάλοι πολυκύτταροι ευκαρυωτικοί οργανισμοί (με πυρήνα) εμφανίσθηκαν σε μεγάλους αριθμούς πολύ αργότερα, πριν από περίπου 600 εκατ. χρόνια. Ασαφής παραμένει η κατάσταση στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, όσον αφορά δηλαδή τους πρώιμους πολυκύτταρους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, καθώς οι έως τώρα ανακαλύψεις απολιθωμάτων είναι σποραδικές και δύσκολο να ερμηνευθούν με βεβαιότητα.
Μέχρι σήμερα, τα αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα ερυθρών φυκών ήταν ηλικίας 1,2 δισεκατομμυρίων ετών.
Τα ινδικά απολιθώματα είναι συνεπώς 400 εκατ. χρόνια παλαιότερα και είναι σαφώς τα αρχαιότερα απολιθώματα φυτικής μορφής, που έχουν ποτέ βρεθεί. Η ανακάλυψη αναμένεται να οδηγήσει σε αλλαγές στα πρώτα "κλαδιά" του δέντρου της ζωής. Τα απολιθωμένα ινδικά φύκη βρέθηκαν ενσωματωμένα σε απολιθώματα στρωματολίθων, ενός είδους κυανοβακτηρίων. Τα κυανοβακτήρια είναι απλούστεροι προκαρυωτικοί οργανισμοί, διαφορετικοί από τα φύκη. Τα ευκαρυωτικά πολυκύτταρα φύκη (άλγες) είναι υδρόβιοι φωτοσυνθετικοί οργανισμοί που υπάρχουν τόσο σε γλυκά όσο και σε αλμυρά νερά και τα οποία διαφέρουν από τα φύκια (σπερματόφυτα) που εξελίχθηκαν αργότερα.
