Πέθανε, όπως οι περισσότεροι ήρωες του αγώνα, φτωχός και παραμελημένος από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Ήταν νεαρός βοσκός όταν μπήκε στο κλέφτικο σώμα μετά από ένα επεισόδιο στο οποίο σκότωσε έναν Τούρκο μπέη.
Άφησε την γυναίκα του, τις πέντε κόρες του και τους δύο γιους του στο Περισώρι της Νάουσας και ξεκίνησε την δράση του στα βουνά του Ολύμπου.
Φημίζονταν για τις πολεμικές του ικανότητες, ορμούσε στις μάχες με θάρρος . Έγινε γνωστός για τη βροντώδη ιαχή που έβγαζε και σκορπούσε το φόβο στους αντιπάλους.
Είχε ενεργή συμμετοχή στην επανάσταση της Μακεδονίας και στους απελευθερωτικούς αγώνες σε όλη την Ελλάδα.
Ο ξεσηκωμός και η καταστροφή της Νάουσας
Ο Γάτσος μαζί με τον Καρατάσο και τον Θεοδοσίου ήταν τα πρόσωπα που κήρυξαν την επανάσταση της Νάουσας στις 22 Φεβρουαρίου 1822, όταν μπήκαν στην πόλη και σκότωσαν τον Τούρκο διοικητή.
Στην αρχή οι Έλληνες κράτησαν την πόλη και απέκρουσαν τις επιθέσεις των χιλιάδων Τούρκων του Αχμέτ Αγά.
Όταν όμως ο Εμπούτ Λουμπούτ, διοικητής της Θεσσαλονίκης, ανέλαβε να συνδράμει στην πολιορκία της Νάουσας με 20.000 άνδρες, η κατάσταση για τους Έλληνες δυσκόλεψε.
Οι 4.000 επαναστάτες αρνήθηκαν να παραδοθούν και τελικά οι Τούρκοι κατάφεραν να κάμψουν την αντίστασή τους στις 22 Απριλίου 1822. Ακολούθησε η ολική καταστροφή της πόλης με λεηλασίες και σφαγές αμάχων.
Ανάμεσα στα γυναικόπαιδα που αιχμαλωτίστηκαν ήταν και η οικογένεια του Γάτσου, που αρχικά μεταφέρθηκε σε φυλακές της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στάλθηκε στην Γιάφα της Ιερουσαλήμ επειδή αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν.
Ο μικρότερος γιος του, Νικόλαος αιχμαλωτίστηκε και κατάφερε να τον απελευθερώσει επί Καποδίστρια, οχτώ χρόνια αργότερα.
Διαβάστε περισσότερα στη mixanitouxronou.com.cy
