Ξαφνικά άρχισαν οι όλμοι.
Τον πρώτο όλμο που σφύριξε, προτού πέσει, τον κατάλαβα και έκανα ένα άλμα, με αποτέλεσμα να πέσω ανάμεσα στις δύο γραμμές του τρένου σε αυλάκι. Φώναξα και τα άλλα παιδιά και καλυφθήκαμε.
Εκεί συνέβη ένα περιστατικό: μια γριούλα κουβαλούσε ένα ταψί και έπεσε ένας όλμος και την αποκεφάλισε.
Πέφτει κάτω το κεφάλι και η γριά προχώρησε έξι βήματα χωρίς κεφάλι και μετά έπεσε!
Σταμάτησαν οι όλμοι κάποια στιγμή και φύγαμε.
Εκείνες τις μέρες οι Εγγλέζοι προετοιμάζονταν για επίθεση, αναπτύσσονταν και χτυπούσαν τις γύρω συνοικίες.
Είχαν καταλάβει την Ομόνοια, την Πλατεία Βάθης και τον Σταθμό Λαρίσης αλλά στο Μεταξουργείο δεν τολμούσαν ακόμα γιατί οι ΕΛΑΣίτες είχαν οχυρώσει καλά τη γειτονιά.
Σε όλες τις διαβάσεις του Μεταξουργείου, κυρίως την οδό Αχιλλέως, είχαν σκάψει τον δρόμο και είχαν καρφώσει σιδηροτροχιές του τρένου (όχι του τραμ) σαν αντιαρματικά κωλύματα.
Τέτοια εμπόδια είχαν βάλει στην Αχιλλέως, στη Μεγάλου Αλεξάνδρου και χαμηλά στη Λένορμαν, ενώ είχαν αφήσει ελεύθερους τους άλλους δρόμους και τοποθέτησαν δύο αντιαρματικά των 37 mm.
Το ένα στην οδό Πλάτωνος και το άλλο στη Μοναστηρίου να διασταυρώνουν τα πυρά τους και να «βλέπουν» τους κάθετους δρόμους της Αχιλλέως: Πλαταιών, Σαλαμίνος, Θερμοπυλών, Μαραθώνος, Μυλλέρου, Γιατράκου.
Είχαν ανατινάξει δε όλα τα σπίτια στη γωνία Κολωνού και Αχιλλέως για οδοφράγματα.
Πίσω από την Κωνσταντινουπόλεως με τα μεγάλα σπίτια ήταν το σημείο απυρόβλητο, δεν το έπιαναν όπλα ευθυτενούς τροχιάς, και μπορούσαμε να πηγαίνουμε εμείς να παίζουμε.
Διαβάστε περισσότερα στη mixanitouxronou.com.cy
