Του Χαράλαμπου Ζάκου
Μετά την Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 με την οποία η Τουρκία παραιτήθηκε από όλα τα δικαιώματα της πάνω στην Κύπρο, οι Κύπριοι βρήκαν την ευκαιρία να ζητήσουν αυτό που πάντα ήθελαν, δηλαδή την Ένωση με την Ελλάδα.
Ωστόσο, η Αγγλία απέρριψε το αίτημα και προχώρησε το 1925 στην ανακήρυξη της Κύπρου ως αποικία του Στέμματος, κάτι που χαροποίησε εν μέρει τους Κύπριους που απαλλάσσονταν από την τουρκική κυριαρχία, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε και αίσθημα δυσφορίας για την παρεμπόδιση της Ένωσης.
Μάλιστα οι φωνές εντός Κύπρου που μιλούσαν για Ένωση προκάλεσαν την αντίδραση του τότε υπουργού Αποκιών Έιμερι που ανακοίνωσε με έντονο ύφος στους Κύπριους πως «Οφείλετε να εννοήσετε σαφώς, όπως σας υπεδείχθη πολλές φορές, ότι το ζήτημα της ενώσεως είναι οριστικά κλειστό και δεν είναι δυνατό να ανακινηθεί ξανά», βάζοντας έτσι ταφόπλακα στις ελπίδες του Κυπριακού Ελληνισμού για Ένωση με την Ελλάδα.
Μια στάση που συνεχίστηκε για τα επόμενα 30 χρόνια μέχρι και την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ.
*Η φωτογραφία είναι από πίνακα που υπάρχει εντός του σωματείου «Ένωσις» στην Κοκκινοτριμιθιά στην επαρχία Λευκωσίας.
