Το Κόστα Κονκόρντια ναυάγησε στις 13 Ιανουαρίου 2012 έπειτα από πρόσκρουση σε ύφαλο, κοντά στο μικρό νησί Τζίλιο της κεντρικής Ιταλίας. Τριάντα δυο άτομα έχασαν την ζωή τους κατά το τραγικό αυτό γεγονός, ενώ οι τραυματίες ξεπέρασαν τους εκατό.
Ο Σκεττίνο, σύμφωνα με σειρά μαρτυριών, είχε προσπαθήσει να κάνει ένα είδος «υπόκλισης» μπροστά από το νησί και λόγω υπερβολικής κλίσης το κρουαζιερόπλοιο- στο οποίο επέβαιναν πάνω από τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι- προσέκρουσε σε ύφαλο και άρχισε να μπάζει νερό.
Ο γενικός εισαγγελέας Τζανκάρλο Φερρούτσι είχε ζητήσει την καταδίκη του Σκεττίνο σε κάθειρξη είκοσι επτά ετών, αλλά οι δικαστές αποφάσισαν να μην ξεπεράσουν τα δεκαέξι χρόνια κάθειρξης της πρώτης δίκης, μια ποινή η οποία επιβάλλεται για εγκατάλειψη πλοίου, εξ αμελείας ναυάγιο, πολλαπλή ανθρωποκτονία εξ αμελείας, εγκατάλειψη επιβατών και εξ αμελείας πρόκληση σωματικής βλάβης.
Οι συνήγοροι υπεράσπισης του Φραντσέσκο Σκεττίνο επιχείρησαν να αποδείξουν ότι θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη το ότι μέρος της ευθύνης βαραίνει τον πηδαλιούχο και τους υπόλοιπους συνεργάτες του καπετάνιου.
Ο κυβερνήτης του Κόστα Κονκόρντια, όμως- όπως όλοι θυμούνται- είχε αρνηθεί να επιστρέψει στο πλοίο, όταν ο επικεφαλής του λιμενικού Γκρεγκόριο Ντε Φάλκο τον είχε ουσιαστικά δώσει την διαταγή αυτή, μέσω ασύρματου και κινητού τηλεφώνου.
Μια στάση η οποία στιγματίσθηκε από όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και μπορεί να βάρυνε, ίσως, και κατά την τελική κρίση των δικαστών.
