Η αντίστροφη μέτρηση για τις εσωκομματικές εκλογές της 28ης Νοεμβρίου έχει πλέον εισέλθει στην τελική και πιο καθοριστική της φάση. Στον Δημοκρατικό Συναγερμό, η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Αβέρωφ Νεοφύτου και τον Γιώργο Παμπορίδη, αποκτά καθημερινά μεγαλύτερη ένταση, με τις δύο πλευρές να επιχειρούν να εξασφαλίσουν όχι μόνο την αριθμητική υπεροχή στην κάλπη, αλλά και την πολιτική υπεροχή στην επόμενη ημέρα της παράταξης.
Πίσω από τις δημόσιες τοποθετήσεις, τις επαφές με στελέχη και τις συναντήσεις με τα μέλη, εξελίσσεται μια αναμέτρηση με πολλαπλά επίπεδα. Δεν πρόκειται απλώς για την επιλογή του προσώπου που θα διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας εκ μέρους του ΔΗΣΥ. Πρόκειται, ταυτόχρονα, για μια διαδικασία, μέσα από την οποία θα αποτυπωθούν οι εσωτερικοί συσχετισμοί, οι διαθέσεις της κομματικής βάσης και η κατεύθυνση, που επιθυμούν να ακολουθήσει η παράταξη, μετά από μια περίοδο έντονων πολιτικών ανακατατάξεων.
Η συμμετοχή που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα
Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της 28ης Νοεμβρίου, είναι αναμφίβολα η προσέλευση των μελών στις κάλπες. Με περίπου 49 χιλιάδες εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να έχουν δικαίωμα συμμετοχής, το ερώτημα δεν περιορίζεται στο ποιος από τους δύο υποψηφίους, θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους. Εξίσου σημαντικό, είναι πόσα μέλη θα επιλέξουν τελικά, να συμμετάσχουν στη διαδικασία.
Το προηγούμενο της εκλογικής αναμέτρησης του 2023 για την ανάδειξη ηγεσίας στον ΔΗΣΥ, όταν στην κάλπη προσήλθαν 20.734 μέλη, δηλαδή περίπου το 40,9% των δικαιούχων, αποτελεί ένα δεδομένο, που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αυτή τη φορά, ωστόσο, το διακύβευμα είναι διαφορετικό, καθώς η επιλογή αφορά τον άνθρωπο, που θα κληθεί να εκπροσωπήσει την παράταξη, σε μια προεδρική εκλογική αναμέτρηση.
Μια περιορισμένη συμμετοχή, θα δημιουργούσε αναπόφευκτα ερωτήματα για τη σχέση του κόμματος με τη βάση του. Θα αποτελούσε, επίσης, μια παράμετρο που θα συνόδευε τον νικητή, από την πρώτη κιόλας μέρα, καθώς η έκταση της συμμετοχής επηρεάζει και το πολιτικό βάρος της εσωκομματικής εντολής.
Αντίθετα, μια μαζική προσέλευση θα έστελνε το μήνυμα ότι, παρά τις διαφωνίες, τις εντάσεις και τις διαφορετικές προσεγγίσεις, ο ΔΗΣΥ διατηρεί ενεργό ενδιαφέρον για τις εσωτερικές του διαδικασίες και για την πολιτική του προοπτική.
Αβέρωφ: Το βλέμμα πέρα από την εσωκομματική κάλπη
Στο επιτελείο του Αβέρωφ Νεοφύτου, η προσπάθεια επικεντρώνεται στην προβολή μιας διαφορετικής πολιτικής εικόνας του πρώην προέδρου του ΔΗΣΥ. Το μήνυμα που επιχειρείται να περάσει, είναι ότι ο Αβέρωφ της σημερινής διεκδίκησης δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την εικόνα που είχε διαμορφωθεί κατά την πολυετή παρουσία του στην ηγεσία του κόμματος.
Η προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της πολιτικής του ταυτότητας, συνδέεται με την ανάγκη να προσεγγίσει ευρύτερα ακροατήρια, να αποκαταστήσει διαύλους επικοινωνίας με ψηφοφόρους που ενδεχομένως απομακρύνθηκαν και να εμφανιστεί ως υποψήφιος με δυνατότητες, πέραν των παραδοσιακών κομματικών ορίων.
Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διεργασίες που αφορούν την επόμενη ημέρα των προεδρικών εκλογών. Στον σχεδιασμό που αποδίδεται στην πλευρά Νεοφύτου, η πολιτική εξίσωση δεν περιορίζεται στην αναμέτρηση με τον αντίπαλο του πρώτου γύρου, αλλά επεκτείνεται στη διαμόρφωση ευρύτερων συμμαχιών και στη δυνατότητα προσέλκυσης ψηφοφόρων από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση στηρίζεται στην εκτίμηση ότι μια υποψηφιότητα με χαρακτηριστικά πολυσυλλεκτικότητας θα μπορούσε να δημιουργήσει γέφυρες με δυνάμεις που δεν ανήκουν παραδοσιακά στον ΔΗΣΥ. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στο Κυπριακό, ως παράγοντα που θα μπορούσε να επηρεάσει τις επιλογές ψηφοφόρων πέραν των κομματικών τους αναφορών.
Πρόκειται, ωστόσο, για έναν σχεδιασμό που προϋποθέτει πρώτα την εξασφάλιση του εσωκομματικού χρίσματος και στη συνέχεια την αποδοχή μιας τέτοιας στρατηγικής από ευρύτερα εκλογικά ακροατήρια.
Παμπορίδης: Η διεκδίκηση με επίκεντρο την ανανέωση
Στην απέναντι πλευρά, ο Γιώργος Παμπορίδης επιχειρεί να μετατρέψει τη δική του υποψηφιότητα, σε σημείο αναφοράς για μια διαφορετική πορεία του ΔΗΣΥ. Η επιχειρηματολογία του επιτελείου του, εστιάζει στην ανάγκη πολιτικής ανασυγκρότησης, επανασύνδεσης με την κοινωνία και υπέρβασης προβλημάτων που, κατά την εκτίμησή του, επιβάρυναν την εικόνα και τη συνοχή της παράταξης.
Η δημόσια στήριξη που εκδηλώνεται από στελέχη με διαδρομή και παρουσία στον ΔΗΣΥ, αποτελεί σημαντικό στοιχείο της προσπάθειάς του. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτούν οι περιπτώσεις προσώπων που διαθέτουν ιστορική σύνδεση με την παράταξη, καθώς η τοποθέτησή τους μπορεί να μεταφέρει πολιτικά μηνύματα για τις διαθέσεις ενός ευρύτερου τμήματος της κομματικής βάσης.
Το επιτελείο Παμπορίδη επενδύει στην αντίληψη, ότι η συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια απλή διαδοχή προσώπων, αλλά ως ευκαιρία επανακαθορισμού της φυσιογνωμίας του κόμματος.
Το βασικό ερώτημα για τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα είναι κατά πόσο η δυναμική που καταγράφεται μέσα από τις δημόσιες στηρίξεις, θα μεταφραστεί σε πραγματική εκλογική κινητοποίηση στις κάλπες. Διότι, σε μια εσωκομματική διαδικασία, η πολιτική απήχηση δεν μετριέται μόνο με τις δηλώσεις υποστήριξης, αλλά κυρίως με την παρουσία των μελών την ημέρα της ψηφοφορίας.
Οι πιέσεις, τα μηνύματα και το παρασκήνιο
Καθώς πλησιάζει η 28η Νοεμβρίου, δεν λείπουν και οι αναφορές για επικοινωνίες προς μέλη που συμμετέχουν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, καθώς και για προσπάθειες επηρεασμού των επιλογών τους.
Εφόσον οι σχετικές πληροφορίες επιβεβαιωθούν, θα πρόκειται για μια πρακτική που αναπόφευκτα θα προκαλέσει συζητήσεις στο εσωτερικό του κόμματος. Σε μια διαδικασία που υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην ελεύθερη έκφραση της βούλησης των μελών, η αυτονομία της ψήφου και ο σεβασμός στη διαφορετική επιλογή αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αξιοπιστία της αναμέτρησης.
Το ζητούμενο είναι να διασφαλιστεί ότι η εσωκομματική διαδικασία θα ολοκληρωθεί χωρίς να αφήσει πίσω της ένα ακόμη βαθύτερο ρήγμα. Γιατί, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, ο ΔΗΣΥ θα χρειαστεί την επόμενη ημέρα να λειτουργήσει ως ενιαία πολιτική δύναμη.


