«Την ελληνική σημαία θα φέρει η μαθήτρια Νάγια Νομικού του Μαρίνου». Ποιος πατέρας δεν θα ήθελε να ακούσει αυτή τη φράση για την τελειόφοιτη κόρη του; Είναι όμως δίκαιο; Ασφαλώς και όχι. Απεναντίας, είναι κατάφωρα άδικο όχι μόνο για τη μητέρα αλλά και για το ίδιο το παιδί που εμφανίζεται και πάλι ως «ιδιοκτησία» του πατέρα. Ναι, εκείνο το «του» χτύπησε άσχημα, το κατάλαβα από το ύφος της. Τα παιδιά δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Είναι υπό την επίβλεψή μας μέχρι να σταθούν στα πόδια τους, όμως στην εφηβεία διαμορφώνουν μόνα τους προσωπικότητα, αρχές, χαρακτήρα και νοοτροπία ενώ χαράζουν δειλά δειλά τη δική τους πορεία. Η Νάγια δούλεψε σκληρά, ίσως και πιο σκληρά απ' όσο έπρεπε εξαιτίας της ρευματοπάθειας, για να φτάσει να είναι σημαιοφόρος και στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Κι αν υπήρξε κάποιος που τη στήριξε στα πρώτα της μαθητικά βήματα, να τη διαβάζει, να τη διορθώνει, να στέκεται μπάστακας από πάνω της ώστε να σιγουρευτεί ότι θα λάμβανε την ώθηση και το κίνητρο που χρειαζόταν, αυτή ήταν αναμφίβολα η μητέρα της. Που δεν αναφέρθηκε. Όσο για μένα, θα μπορούσα να ήμουν αδιάφορος, να μην υπήρχα καν στη ζωή της, να την είχα παρατήσει ξέρω γω από μωρό και να ξεμπέρδευα στέλνοντας μια διατροφή χωρίς άλλη επαφή μαζί της - όπως ξέρουμε ότι κάνουν αρκετοί «πατεράδες». Αλλά, καμαρώστε με, θα έπαιρνα το credit ούτως ή άλλως. Νάγια Νομικού του Μαρίνου. Γιατί έτσι αποφάσισαν κάποιοι (άντρες) γραφειοκράτες πριν 60 χρόνια. Κι ας μην υπήρχε - λέμε τώρα- Μαρίνος στην εικόνα.
Σας ακούγεται δίκαιο αυτό;
Μεγαλώσαμε την κόρη μας με την αρχή ότι δεν είναι κανενός, ούτε του πατέρα της, του άντρα της (εάν και εφόσον) ή οποιουδήποτε θεωρεί ότι μπορεί να την «αποκτήσει» λόγω φύλου ή ιδιότητας. Είναι μια ξεχωριστή, αυτόφωτη προσωπικότητα από τότε που τη διαμόρφωσε και έτσι πρέπει να πορευτεί - εμείς θα είμαστε πάντα κάπου στο background για οτιδήποτε χρειαστεί, το προσωπικό της pit stop, ανοιχτό 24/7. Ναι, όπως όλοι οι γονείς μπορεί να συμβάλλαμε, με τον ένα ή άλλο τρόπο, σ’ αυτή τη διαμόρφωση, όμως αυτό που πέτυχε η Νάγια σήμερα, να στέκεται ανάμεσα σε άλλες άριστες μαθήτριες (δεν μου διέφυγε η ειρωνεία πως ΟΛΟ το άγημα αποτελείται από κορίτσια) κρατώντας τη σημαία της άλλης της πατρίδας (κι αυτό πάλι λόγω καταγωγής του εχμ.. πατέρα - δεν είναι να λατρεύεις την πατριαρχία;), το πέτυχε μόνη της. Με τις δυσκολίες, τα ξενύχτια, το άγχος, τα διαγωνίσματα εν μέσω εξάρσεων της ρευματοπάθειας, όταν μετά βίας μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι. Είναι 100% Νάγια και θα ήμουν το ίδιο περήφανος γι’ αυτήν ακόμα κι αν περνούσε μετά βίας την τάξη.
Την 28η Οκτωβρίου θα παρελάσει αγέρωχη και υπερήφανη κρατώντας την ελληνική σημαία ως Νάγια Νομικού. Σκέτο.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Οι Προεδρικές Εκλογές του 2028 βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης, με τις διεργασίες, τις δημόσιες τοποθετήσεις και τα σενάρια γύρω από τα πρόσωπα που ενδέχεται να διεκδικήσουν την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας να συγκεντρώνουν ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
