Το μέγεθος αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς. Εάν η λειτουργία του αγωγού δεν αποκατασταθεί μέσα στις επόμενες ημέρες, η Σαουδική Αραβία θα βρεθεί αντιμέτωπη με νέα μεγάλη μείωση των εξαγωγών της, σε μία περίοδο κατά την οποία οι θαλάσσιες ροές από τον Περσικό Κόλπο παραμένουν ήδη σοβαρά περιορισμένες.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, τα διαθέσιμα αποθέματα στο Yanbu μπορούν να διατηρήσουν τον σημερινό ρυθμό εξαγωγών για μόλις πέντε έως επτά ημέρες. Περιορισμένες χαρακτηρίζονται και οι πρόσθετες ποσότητες που βρίσκονται στους αιγυπτιακούς τερματικούς σταθμούς Ain Sukhna και Sidi Kerir.
Το κρίσιμο ερώτημα αφορά πλέον τη διάρκεια των επισκευών. Μία πηγή της αγοράς εκτιμά ότι μπορεί να απαιτηθούν πέντε έως έξι εβδομάδες για την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών, ενώ άλλη αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να επαναληφθεί νωρίτερα μέρος της ροής. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει δοθεί επίσημο χρονοδιάγραμμα από τη σαουδαραβική κυβέρνηση.
Ο East-West Pipeline, μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων, συνδέει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της ανατολικής Σαουδικής Αραβίας με τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας. Με αυτόν τον τρόπο επέτρεπε στη χώρα να εξάγει αργό πετρέλαιο χωρίς τα δεξαμενόπλοια να χρειάζεται να περάσουν από το Ορμούζ. Μετά τις επιθέσεις με drones, όμως, η λειτουργία του ανεστάλη και η βασική χερσαία παράκαμψη του Στενού τέθηκε εκτός του ενεργειακού χάρτη.
Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή η σαουδαραβική παραγωγή είχε ήδη μειωθεί στα 6,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Αύγουστο, από 10,9 εκατ. τον Φεβρουάριο. Μία παρατεταμένη διακοπή του αγωγού θα περιορίσει ακόμη περισσότερο τις ποσότητες που μπορούν να διοχετευθούν στη διεθνή αγορά, εντείνοντας τις πιέσεις στις τιμές των καυσίμων και στον πληθωρισμό.
Οι δύο όψεις για την αγορά των tankers
Για τη ναυτιλία, το πλήγμα στον αγωγό δημιουργεί δύο αντίθετες δυνάμεις. Η άμεση συνέπεια είναι η μείωση των διαθέσιμων σαουδαραβικών φορτίων και, επομένως, της ζήτησης για δεξαμενόπλοια που απασχολούνται στις εξαγωγές του Κόλπου.
Εάν, όμως, τα διυλιστήρια της Ασίας και άλλων περιοχών επιχειρήσουν να αντικαταστήσουν τα χαμένα βαρέλια, θα χρειαστεί να στραφούν σε προμηθευτές πολύ μεγαλύτερης απόστασης, όπως οι ΗΠΑ, η Βραζιλία, η Γουιάνα και η Δυτική Αφρική. Οι νέες αυτές διαδρομές αυξάνουν τα tonne-miles και δεσμεύουν τα πλοία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ενισχύοντας δυνητικά τη ζήτηση κυρίως για VLCC και Suezmax.
Η πορεία της ναυλαγοράς θα εξαρτηθεί, συνεπώς, από το ποια δύναμη θα επικρατήσει: η απώλεια φορτίων από τη Μέση Ανατολή ή η αύξηση των αποστάσεων για την εξασφάλιση εναλλακτικών ποσοτήτων. Σε κάθε περίπτωση, η ταυτόχρονη πίεση στο Ορμούζ και στον East-West Pipeline αφαιρεί από την αγορά δύο βασικές οδούς τροφοδοσίας και καθιστά τη διάρκεια των επισκευών καθοριστική για τις παγκόσμιες ροές πετρελαίου.
Protothema.gr