Πάρκο Καλλιτεχνών «Μεσόγειος»: Από κόσμημα της Λάρνακας… σε σύμβολο εγκατάλειψης

Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.Το πάρκο, αντί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό, έχει μετατραπεί σε χώρο συνεχών βανδαλισμών. Κατεστραμμένα γλυπτά, σπασμένα πλακάκια στο συντριβάνι, φθαρμένα καθίσματα, κατεστραμμένος αστικός εξοπλισμός, γκράφιτι, συνθήματα και αλλοιώσεις των εγκαταστάσεων, συνθέτουν μια εικόνα που δεν τιμά ούτε τη Λάρνακα ούτε όσους επένδυσαν σε αυτό το έργο.

Το ερώτημα είναι απλό: πού ήταν οι αρμόδιοι;

Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους ανεγκέφαλους. Εκείνοι, είναι οι φυσικοί αυτουργοί των καταστροφών. Υπάρχει όμως και η διοικητική ευθύνη εκείνων, που γνώριζαν ότι ένας νέος δημόσιος χώρος τέτοιας αξίας, χρειαζόταν ουσιαστική προστασία και παρ' όλα αυτά, δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα.

Πολλοί πολίτες, είχαν εκφράσει από την πρώτη στιγμή τις ανησυχίες τους. Είχαν ζητήσει καλύτερη επιτήρηση του χώρου, περισσότερους ελέγχους και την εξέταση της εγκατάστασης συστημάτων, παρακολούθησης, πάντοτε μέσα στο πλαίσιο της νομοθεσίας και σε συνεργασία με την Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Οι ανησυχίες αυτές, δυστυχώς, φαίνεται πως δεν αντιμετωπίστηκαν με τη σοβαρότητα που απαιτούσαν.

Σήμερα, αντί να αναζητούνται οι ευθύνες για την έλλειψη πρόληψης, οι πολίτες καλούνται απλώς να καταγγείλουν ό,τι γνωρίζουν. Είναι ασφαλώς θεμιτό, να ζητείται η συνεργασία του κοινού. Όμως η προστασία της δημόσιας περιουσίας, δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην καλή θέληση των δημοτών. Είναι πρωτίστως υποχρέωση των αρμόδιων αρχών.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι το Πάρκο «Μεσόγειος» προβλήθηκε ως έργο-πρότυπο και τιμήθηκε ακόμη και με διάκριση, για την περιβαλλοντική και πολιτιστική του αξία. Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, δεν προσβάλλει μόνο το ίδιο το έργο. Προσβάλλει τους πολίτες που το χρηματοδότησαν, τους καλλιτέχνες που το εμπιστεύθηκαν και μια ολόκληρη γειτονιά, που περίμενε να αποκτήσει έναν ζωντανό χώρο πολιτισμού.

Οι δημόσιοι χώροι δεν αρκεί να κατασκευάζονται. Πρέπει και να προστατεύονται. Διαφορετικά, τα εγκαίνια, οι κορδέλες και οι πανηγυρικές δηλώσεις μένουν μόνο στις φωτογραφίες, ενώ η πραγματικότητα γεμίζει με σπασμένα μάρμαρα, κατεστραμμένα έργα τέχνης και εγκατάλειψη.

Ο Δήμος Λάρνακας, οφείλει πλέον να παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο δράσης. Όχι μόνο για την αποκατάσταση των ζημιών, αλλά κυρίως για την πρόληψη νέων βανδαλισμών. Φύλαξη, τεχνολογικά μέσα, όπου επιτρέπεται από τη νομοθεσία, συστηματικοί έλεγχοι και άμεση τιμωρία όσων καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία δεν είναι επιλογές. Είναι υποχρεώσεις.

Γιατί κάθε ευρώ, που επενδύεται σε ένα δημόσιο έργο προέρχεται από τους πολίτες. Και κάθε καταστροφή που μένει ατιμώρητη, στέλνει το μήνυμα ότι η δημόσια περιουσία, δεν έχει κανέναν να την προστατεύσει.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν, στάλθηκαν στο Themaonline, από τον συμπολίτη μας, Δημήτριο Γκόγκα και αποτυπώνουν τη σημερινή κατάσταση, στο Πάρκο Καλλιτεχνών «Μεσόγειος».