Η απόφαση εκδόθηκε στις 30 Ιουνίου 2026, έπειτα από έφεση που καταχώρισε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η πρωτόδικη ποινή ήταν έκδηλα ανεπαρκής σε σχέση με τη σοβαρότητα των αδικημάτων.
Ο κατηγορούμενος είχε κριθεί ένοχος σε συνολικά 48 κατηγορίες, ενώ το Εφετείο έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων, τη φύση και την επαναλαμβανόμενη διάπραξη των αδικημάτων, το προβλεπόμενο πλαίσιο ποινών, τη σχετική νομολογία, καθώς και την ανάγκη γενικής πρόληψης και αποτροπής παρόμοιων εγκλημάτων.
Η υπόθεση εκδικάστηκε κεκλεισμένων των θυρών, λόγω της ηλικίας του θύματος.
Παράλληλα, το Εφετείο επικύρωσε τα διατάγματα που είχαν εκδοθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο, σύμφωνα με τα οποία απαγορεύεται στον καταδικασθέντα να εργοδοτηθεί ή να απασχοληθεί σε χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά, καθώς και να διαμένει σε περιοχή που γειτνιάζει με οργανωμένους χώρους διαμονής ή δραστηριοποίησης ανηλίκων.
Επιπλέον, αποφασίστηκε η παραπομπή του στην Αρχή Εποπτείας για όλη τη διάρκεια της κράτησής του στις Κεντρικές Φυλακές, ενώ η εποπτεία θα συνεχιστεί και για πέντε χρόνια μετά την αποφυλάκισή του.
Την υπόθεση, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, χειρίστηκε η Ανώτερη Δημόσια Κατήγορος, Ξένια Ξενοφώντος.
