Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ εξασφάλισε στον πρώτο γύρο 21 ψήφους, συγκεντρώνοντας τη στήριξη των βουλευτών του κόμματός της και των τεσσάρων βουλευτών της Άμεσης Δημοκρατίας. Στον δεύτερο γύρο, η προσθήκη των οκτώ ψήφων του ΔΗΚΟ ανέβασε το σύνολο στις 29 ψήφους, εξασφαλίζοντας την παραμονή της στο δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πέρα από τους αριθμούς όμως, η εκλογή της Αννίτας Δημητρίου, ανέδειξε κάτι βαθύτερο: την ικανότητα του ΔΗΣΥ να οικοδομήσει κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, σε μια Βουλή περισσότερο κατακερματισμένη από ποτέ. Παρά τις πολιτικές ανακατατάξεις των τελευταίων ετών και τις απώλειες που υπέστη η παράταξη, ο ΔΗΣΥ παραμένει ένας από τους βασικούς πυλώνες του πολιτικού συστήματος και απέδειξε ότι εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρά αντανακλαστικά, στη διαχείριση πολιτικών συσχετισμών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση της Άμεσης Δημοκρατίας. Το κόμμα του Φειδία Παναγιώτου βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων πριν από την ψηφοφορία, καθώς αρκετοί ανέμεναν ότι θα επιδίωκε να διατηρήσει ίσες αποστάσεις από τα παραδοσιακά κόμματα. Αντί αυτού, επέλεξε να στηρίξει την Αννίτα Δημητρίου από τον πρώτο κιόλας γύρο.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις που ακολούθησαν κατέδειξαν ότι η απόφαση αυτή, δεν ήταν αποτέλεσμα συγκυρίας. Η αναφορά σε κοινές θέσεις για τις συντάξεις, τη στεγαστική πολιτική, την ενίσχυση των οικογενειών και ζητήματα που αφορούν τους δανειολήπτες, επιβεβαίωσε ότι προηγήθηκε πολιτικός διάλογος με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Για πρώτη φορά μετά την είσοδό του στη Βουλή, το κόμμα του Φειδία Παναγιώτου επέλεξε να μετατρέψει τη δύναμή του, σε απτή πολιτική επιρροή, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα και το πολιτικό κόστος αυτής της επιλογής.
Εξίσου σημαντική, ήταν η στάση του ΔΗΚΟ. Το κόμμα του Νικόλα Παπαδόπουλου βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων διαβουλεύσεων τις προηγούμενες ημέρες και τελικά λειτούργησε ως ο καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση της τελικής πλειοψηφίας. Η απόφαση στήριξης της Αννίτας Δημητρίου ερμηνεύεται από πολλούς ως μια ένδειξη ότι οι σχέσεις ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ εισέρχονται σε μια νέα φάση επικοινωνίας και συνεργασίας, τουλάχιστον σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά, ο Στέφανος Στεφάνου κατάφερε να διατηρήσει αρραγές το μέτωπο ΑΚΕΛ και Άλμα, συγκεντρώνοντας 19 ψήφους και στους δύο γύρους. Το αποτέλεσμα ωστόσο, κατέδειξε τα όρια της συγκεκριμένης συμμαχίας, καθώς δεν κατόρθωσε να προσελκύσει επιπλέον πολιτικές δυνάμεις. Παρά την ήττα, το ΑΚΕΛ επιχείρησε να παρουσιάσει την υποψηφιότητα Στεφάνου ως τη βασική έκφραση του αντιπολιτευτικού και προοδευτικού χώρου, στέλνοντας μήνυμα ότι προτίθεται να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο απέναντι στις νέες κοινοβουλευτικές ισορροπίες.
Η πρώτη μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση της νέας Βουλής. δεν άργησε να έρθει. Το ΑΚΕΛ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του ΔΗΚΟ, της Άμεσης Δημοκρατίας και του ΕΛΑΜ, υποστηρίζοντας ότι οι επιλογές τους συνέβαλαν στην επανεκλογή της υποψήφιας του ΔΗΣΥ και επιβεβαίωσαν νέες πολιτικές συγκλίσεις. Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η κριτική προς την Άμεση Δημοκρατία, με το ΑΚΕΛ να υποστηρίζει ότι εγκατέλειψε από την πρώτη κιόλας δοκιμασία την αντισυστημική εικόνα που προέβαλε προεκλογικά.
Η απάντηση του ΔΗΚΟ, ήταν άμεση. Το κόμμα, κατηγόρησε το ΑΚΕΛ ότι επιλέγει για ακόμη μία φορά τη λογική της πολιτικής απομόνωσης και επιχειρεί να μεταφέρει σε άλλους την ευθύνη της δικής του αποτυχίας να διαμορφώσει πλειοψηφίες. Παράλληλα, απέφυγε να ακολουθήσει τους υψηλούς τόνους, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως δύναμη συνεννόησης και πολιτικής σταθερότητας. Η αντιπαράθεση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτυπώνει τη μάχη που ήδη ξεκινά για την κυριαρχία στον χώρο της αντιπολίτευσης και του πολιτικού κέντρου.
Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης ημέρας,αφορά τη διάρκεια των συμμαχιών που καταγράφηκαν στην εκλογή της Προέδρου της Βουλής. Θα αποτελέσουν τη βάση μιας σταθερής κοινοβουλευτικής συνεργασίας ή πρόκειται για μια συγκυριακή συνεννόηση που εξυπηρέτησε έναν συγκεκριμένο στόχο;
Οι επόμενες ψηφοφορίες για οικονομικά, κοινωνικά και θεσμικά ζητήματα θα δώσουν τις πρώτες απαντήσεις. Αν οι ίδιες δυνάμεις συνεχίσουν να συγκλίνουν, τότε θα αρχίσει να διαμορφώνεται ένας νέος πόλος επιρροής μέσα στη Βουλή, ικανός να επηρεάζει καθοριστικά την πολιτική ατζέντα της χώρας.
Την ίδια στιγμή, δεν είναι λίγοι όσοι βλέπουν στη δεύτερη θητεία της Αννίτας Δημητρίου και μια επένδυση για το πολιτικό μέλλον. Η διατήρησή της σε ένα κορυφαίο θεσμικό αξίωμα ενισχύει το πολιτικό της αποτύπωμα και την καθιστά μία από τις πλέον προβεβλημένες προσωπικότητες της επόμενης ημέρας στον ΔΗΣΥ.
Η μάχη για την Προεδρία της Βουλής ολοκληρώθηκε. Η μάχη, όμως, για τις πολιτικές συμμαχίες, την επιρροή στη νέα Βουλή και τις ισορροπίες που θα καθορίσουν την πορεία προς το 2028 μόλις ξεκίνησε.
