Διαρροές για «Σάντυ», ομερτά για «Κράτος Μαφία»

Η απόφαση προκάλεσε εύλογες ανησυχίες από πλευράς ΜΜΕ αλλά και πολιτικών προσώπων που χαρακτήρισαν -μεταξύ άλλων- αυτή την περίεργη τύπου “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” απόφαση της Αστυνομίας, επικίνδυνη για τη δημοκρατία. Και είναι. Σε ποια δημοκρατική χώρα δεν υφίσταται συνεχής και διαφανής ενημέρωση του κοινού γύρω από πολύκροτες υποθέσεις που άπτονται του δημοσίου ενδιαφέροντος; Το γινάτι του Θεμιστού κράτησε καιρό, όντως η ενημέρωση γύρω από την πορεία υψηλού προφίλ υποθέσεων όπως το Videogate, τις καταγγελίες της Annie Alexui για διαφθορά στην Αστυνομία και τις κατηγορίες σε βάρος του Φαίδωνα, υπήρξε από φειδωλή έως ανύπαρκτη. Μάλιστα ο “Φιλελεύθερος” είχε αποκαλύψει τον Γενάρη εμπιστευτικά έγγραφα της Αστυνομίας για “Εχεμύθεια κατά τη διερεύνηση Πειθαρχικών και Ποινικών Υποθέσεων” όπου επισημαίνεται ότι όσοι αστυνομικοί είναι επιφορτισμένοι με τη διερεύνησή τους, “θα πρέπει να αποφεύγουν ακόμα και τις μεταξύ τους συζητήσεις γι΄ αυτές”.

Μέχρι φυσικά που ξέσπασε η σκατοθύελλα “Σάντυ”.

Από τη στιγμή που ενεπλάκη η Αστυνομία στις καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη μέχρι και σήμερα, ένα μήνα μετά, δεν πέρασε ούτε μέρα που να μην διαρρεύσουν ευαίσθητες πληροφορίες γύρω από την υπόθεση, επιλεκτικά προς συγκεκριμένα Μέσα (που καλά έκαναν και τις δημοσίευσαν, δεν θα κατηγορηθούν τώρα και οι συνάδελφοι επειδή κάνουν τη δουλειά τους, άλλο φυσικά είναι το θέμα). Από τεκμήρια και μαρτυρίες μέχρι ολόκληρες καταθέσεις έβρισκαν καθημερινά τον δρόμο τους από τα κλειστά -υποτίθεται- γραφεία των Τμημάτων σε επιλεγμένα emails με έναν και μοναδικό σκοπό: να δώσουν συγκεκριμένη κατεύθυνση σε ό,τι αφορά τις έρευνες, να χτίσουν συγκεκριμένο κλίμα και φυσικά να διαμορφώσουν συγκεκριμένη άποψη για τους καταγγέλλοντες. Οι διαρροές συνοδεύονταν μάλιστα από κρίσεις και εκτιμήσεις που δείχνουν να προεξοφλούν μάλιστα το τελικό αποτέλεσμα των ερευνών που φαίνεται να είναι ένα: η Σάντυ είναι μια ψυχικά διαταραγμένη γυναίκα που έβγαλε όλη αυτή την ιστορία από το μυαλό της ενώ κατασκεύασε εκατοντάδες “τεκμήρια” με σχετικά apps, ο Νίκος Κληρίδης τη βοήθησε χωρίς να γνωρίζει ενισχύοντας έτσι την παράνοιά της και ο Μακάριος Δρουσιώτης την πάτησε σαν αρχάριος αδυνατώντας να ξεχωρίσει μια πραγματική φωτο από υλικό του Shutterstock. Φυσικά δεν χρειάζεται να περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των ερευνών ή το πόρισμα της Europol για τα απεσταλμένα μηνύματα, γνωρίζουμε ήδη την έκβαση από τις καθημερινές “διαρροές” εδώ και έναν μήνα. Δηλαδή που να ήθελε κιόλας ο Αρχηγός να ενημερώνει τα ΜΜΕ.

Δεν αμφισβητώ -προς το παρόν- ότι τα πράγματα μπορεί και να είναι έτσι όπως λέει η Αστυνομία, εε.. συγγνώμη, όπως αφήνεται να διαρρεύσει ήθελα να πω. Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε και την επίσημη εκδοχή για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Δεν μπορούμε όμως να μην παρατηρήσουμε αυτή την τεράστια απόκλιση στην αντιμετώπιση της υπόθεσης “Σάντυ” από, ας πούμε, του Videogate. Βγάζει μάτι είναι η αλήθεια και δεν νομίζω πως φταίει το γινάτι γι’ αυτό. Πως πας από τη σφιχτά κλειστή στρόφιγγα στο... υπερχειλισμένο φράγμα πληροφοριών μέσα σε λίγα 24ωρα;

Στον αντίποδα φυσικά η υπόθεση του Videogate για την οποία δεν υπάρχει η παραμικρή ενημέρωση, πέρα από τη δημόσια ανακοίνωση της ισραηλινής Black Cube ότι βρίσκεται πίσω από το επίμαχο βίντεο. Ούτε για το πού βρίσκονται οι έρευνες, ούτε για το τι περιέχουν οι 30+ ώρες υλικού, ούτε εάν υπάρχουν χειρότερες πτυχές ή ποινικά κολάσιμες πράξεις, ούτε καν αν οι εμπλεκόμενοι είναι αθώοι και σύρθηκαν τα ονόματά τους στη λάσπη (πράγμα εξαιρετικά αμφίβολο γιατί διαφορετικά δεν θα έβγαινε η εταιρεία να δηλώσει με υπερηφάνεια μάλιστα ότι... σπιλώνει υπολήψεις). Ούτε εννοείται θα μάθουμε ποτέ για το αν συνδέεται αυτή η περίεργη σιωπή γύρω από το αμοντάριστο υλικό με την έκδοση του μεγαλοσφετεριστή Σιμόν Αϊκούτ στο Ισραήλ για να εκτίσει δήθεν εκεί την ποινή του. Γι’ αυτό πρέπει να βασιστούμε στην επίσημη... διάψευση από πλευράς Προεδρικού γιατί άλλωστε ξέρουμε πως αυτή η κυβέρνηση δεν λέει ποτέ της ψέματα, σωστά;

Παρόμοια ανησυχητική σιωπή υπάρχει και γύρω από πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς για το «Κράτος Μαφία» που παραδόθηκε από τους ερευνητές την περασμένη Παρασκευή, αν και εδώ πρέπει να σημειωθεί πως δεν εμπλέκεται, προς το παρόν, η Αστυνομία. Όμως αξίζει να αναφερθεί ως... διαμετρικά αντίθετη αντιμετώπιση από τον ποταμό διαρροών της υπόθεσης Σάντυ. Η Αρχή με ανακοίνωσή της, την πρώτη και τελευταία για το θέμα -όπως είπε- μέχρι τη δημοσιοποίησή του στα τέλη Ιουνίου, αποδίδει την καθυστέρηση στο τεράστιο υλικό του πορίσματος (έγιναν 214 συνεδρίες, κατέθεσαν 150 μάρτυρες και συγκεντρώθηκαν 793 τεκμήρια σε μια έρευνα που εκτείνεται σε 3.000 σελίδες) απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς ότι συνδέεται με τη διεξαγωγή των εκλογών.

Βέβαια, η πεμπτουσία των εκλογών είναι η αξιολόγηση των πεπραγμένων μιας εξουσίας και η επιλογή της μελλοντικής κατεύθυνσης της χώρας. Όταν ένα πόρισμα που αγγίζει τον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας και της πιθανής θεσμικής διάβρωσης παραμένει στο συρτάρι, το εκλογικό σώμα οδηγείται στις κάλπες με ελλιπή πληροφόρηση. Η απόκρυψη στοιχείων που αφορούν τη διαφθορά ισοδυναμεί με νόθευση της κρίσης του πολίτη, καθώς του στερείται η δυνατότητα να συνεκτιμήσει την ηθική και πολιτική επάρκεια των υποψηφίων, αρκετοί από τους οποίους εμπλέκονται είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω των κομμάτων τους με τα πεπραγμένα της έρευνας. 

Η στρατηγική της καθυστέρησης ερμηνεύεται ως προσπάθεια προστασίας του πολιτικού κατεστημένου από το κόστος των πράξεών του, γεγονός που βαθαίνει το χάσμα εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και κοινωνίας. Σε ένα τοξικό κλίμα, όπου οι πολίτες υποψιάζονται ότι το σύστημα αυτοπροστατεύεται, η άμεση κοινοποίηση λειτουργεί ως καθαρτήριο. Η άρνηση δημοσιοποίησης πριν τις εκλογές ενισχύει την αντίληψη περί συγκάλυψης και επιβεβαιώνει τον όρο “Κράτος Μαφία” στη συλλογική συνείδηση. Αντίθετα, η πλήρης διαφάνεια δείχνει ότι οι θεσμοί (δικαιοσύνη, ερευνητικές επιτροπές) λειτουργούν ανεξάρτητα από πολιτικές σκοπιμότητες και εκλογικούς κύκλους.

Η δημοκρατία δεν φοβάται την αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι. Αν το πόρισμα περιγράφει δομικές παθογένειες, ο πολίτης οφείλει να τις γνωρίζει πριν υπογράψει τη νέα λευκή επιταγή της επόμενης πενταετίας. Οτιδήποτε λιγότερο από την πλήρη κοινοποίηση συνιστά θεσμική υπεκφυγή και υποτίμηση της νοημοσύνης του εκλογικού σώματος.