Σε συνέντευξη του στο Associated Press, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης υπογράμμισε το κενό που υπάρχει σήμερα στην εφαρμογή του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της ΕΕ, το οποίο αν και υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να βοηθήσουν με κάθε μέσο έναν εταίρο που δέχεται ένοπλη επίθεση, παραμένει σε μεγάλο βαθμό «αχαρτογράφητο» καθώς δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν.
“European Union leaders meeting in Cyprus need to start preparing a playbook on what should happen if an EU country under attack puts out a call for help from bloc partners, the president of Cyprus said”. https://t.co/UVvFN07iwg
— NikosChristodoulides (@Christodulides) April 22, 2026
Η ανάγκη για ένα τέτοιο «Playbook» δεν είναι θεωρητική για τη Λευκωσία. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης υπενθύμισε το πρόσφατο περιστατικό με την επίθεση drone Shahed από τον Λίβανο που έπληξε βρετανική βάση στο νησί, γεγονός που προκάλεσε την άμεση κινητοποίηση της Ελλάδας, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας. Παρόλο που η ανταπόκριση ήταν άμεση, ο Πρόεδρος τόνισε ότι η ΕΕ δεν μπορεί να βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό και πρέπει να ξεκαθαρίσει αν η απάντηση σε μια κρίση θα είναι συλλογική, κατά τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, ή αν θα αφορά μόνο τα γειτονικά κράτη.
Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα που θέτει η Κύπρος είναι η αλληλοεπικάλυψη των υποχρεώσεων μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ. Ο κ. Χριστοδουλίδης επεσήμανε ότι πρέπει να αποσαφηνιστεί πώς ένα κράτος-μέλος που ανήκει και στους δύο οργανισμούς θα ανταποκριθεί σε μια έκκληση βοήθειας χωρίς να παραβιάσει τις δεσμεύσεις του προς τη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Παράλληλα, εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τη στρατηγική σημασία της Μέσης Ανατολής, με την Κύπρο να λειτουργεί ως η βασική γέφυρα εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο περιοχών.
Στο πλαίσιο αυτό, η κυπριακή προεδρία προωθεί ενεργά τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), ενώ αναμένεται με ενδιαφέρον η ανακοίνωση συγκεκριμένων προτάσεων από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την ενεργειακή ανεξαρτησία της ΕΕ. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κατέληξε τονίζοντας ότι η ΕΕ διαθέτει ισχυρά γεωπολιτικά εργαλεία, όπως η διεύρυνση, τα οποία όμως πρέπει να χρησιμοποιήσει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα για να μην χάσει την αξιοπιστία της απέναντι στους υποψήφιους εταίρους.
