Αποτελούν ένα σοβαρό τεστ αντοχής, για την ίδια τη σχέση των πολιτών με τους θεσμούς. Και μέχρι στιγμής, το τεστ αυτό δείχνει να αποτυγχάνει. Κάθε μέρα που περνά χωρίς ουσιαστική διερεύνηση, βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στους πολίτες και τους θεσμούς.
Γιατί αυτό που βιώνουμε δεν είναι απλώς καθυστέρηση. Είναι μια επικίνδυνη ακινησία. Μια σιωπή που αρχίζει να εκλαμβάνεται ως επιλογή και όχι ως αδυναμία.
Οι πολίτες παρακολουθούν την περιβόητη υπόθεση «Σάντυ» να αιωρείται ανάμεσα σε αποκαλύψεις, υπαινιγμούς και επιλεκτικές διαρροές. Κι αντί να διαμορφώνεται μια καθαρή εικόνα, δημιουργείται ένα τοπίο σύγχυσης. Ένα τοπίο που δεν διαλύει τις σκιές, αλλά τις πυκνώνει. Και σε αυτό το τοπίο, η εμπιστοσύνη δεν φθείρεται απλώς, καταρρέει.
Διότι η εμπιστοσύνη δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι αποτέλεσμα πράξεων. Και οι πράξεις που βλέπουμε μέχρι σήμερα, δεν συνάδουν με τη σοβαρότητα των καταγγελιών. Αντί για μια συνολική, ανεξάρτητη και εις βάθος έρευνα, που θα αγγίζει κάθε πτυχή των όσων καταγγέλλονται, παρατηρούμε κινήσεις που δημιουργούν την εντύπωση επιλεκτικής κινητοποίησης.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα:
Πώς είναι δυνατόν, ενώ οι καταγγελίες περιλαμβάνουν σοβαρούς ισχυρισμούς για πρόσωπα και πρακτικές που αγγίζουν τον πυρήνα της εξουσίας, να μην βλέπουμε μια αντίστοιχη κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών προς όλες τις κατευθύνσεις; Πώς εξηγείται ότι η έρευνα δεν δείχνει-τουλάχιστον δημόσια- να αγκαλιάζει το σύνολο των αναφορών, αλλά να κινείται αποσπασματικά;
Και την ίδια στιγμή, η εικόνα που εκπέμπεται προς την κοινωνία είναι τουλάχιστον αντιφατική.
Η έρευνα στην οικία του Νίκου Κληρίδη, αποτέλεσε σημείο καμπής. Όχι μόνο για το τι αφορούσε, αλλά κυρίως για το πώς πραγματοποιήθηκε. Διότι πρόκειται για ένα πρόσωπο που, σύμφωνα με τα δεδομένα, προσήλθε αυτοβούλως στις αρχές και παρέδωσε στοιχεία. Και όμως, η διαχείριση της υπόθεσης αυτής, δημιούργησε την αίσθηση μιας επίδειξης ισχύος, αντί μιας ουσιαστικής αναζήτησης της αλήθειας.
ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Νίκος Κληρίδης: Του παρέδωσαν «κλωνοποιημένο» το κινητό του - Εντός ημερών αίτηση Certiorari για νομιμότητα εντάλματος έρευνας
Σε ένα κράτος που θέλει να πείσει ότι λειτουργεί με όρους διαφάνειας και δικαιοσύνης, οι συμβολισμοί έχουν σημασία. Και οι συμβολισμοί που εκπέμπονται σήμερα δεν καθησυχάζουν, παρά μόνο εντείνουν την ανησυχία.
Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: η καχυποψία μετατρέπεται σε δυσπιστία και η δυσπιστία σε απόρριψη. Οι πολίτες δεν πείθονται πλέον από διαρροές, «πηγές» και διαβεβαιώσεις. Έχουν δει το έργο πολλές φορές. Και γνωρίζουν πότε μια υπόθεση διερευνάται πραγματικά και πότε απλώς διαχειρίζεται.
Καθώς πλησιάζουμε προς τις Βουλευτικές Εκλογές του Μαΐου, το πολιτικό σκηνικό φορτίζεται επικίνδυνα. Όχι μόνο λόγω της προεκλογικής αντιπαράθεσης, αλλά κυρίως λόγω της διάχυτης αίσθησης, ότι κάτι δεν πάει καλά στον πυρήνα των θεσμών. Το αίσθημα ανασφάλειας, δεν αφορά μόνο την οικονομία ή την καθημερινότητα. Αφορά την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο. Διότι όταν οι πολίτες αρχίζουν να πιστεύουν ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται ισότιμα, ότι οι έρευνες δεν είναι πραγματικά ανεξάρτητες και ότι η αλήθεια φιλτράρεται μέσα από σκοπιμότητες, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι δομικό.
Η απαίτηση της κοινωνίας είναι ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται παρερμηνείες: πλήρης διερεύνηση όλων των καταγγελιών του Μακάριου Δρουσιώτη, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς προνομιακή μεταχείριση για κανέναν. Όχι επιλεκτικές κινήσεις. Όχι επικοινωνιακές ασκήσεις. Αλλά πραγματική, θεσμική λογοδοσία. Διαφορετικά, κάθε μέρα που περνά δεν θα φθείρει μόνο την αξιοπιστία μιας έρευνας. Θα διαβρώνει την ίδια την εμπιστοσύνη στη δημοκρατία.
Και τότε, η ζημιά δεν θα αποτυπωθεί απλώς στην κάλπη. Θα αποτυπωθεί στη συνείδηση των πολιτών, εκεί όπου οι θεσμοί, αν χάσουν τη νομιμοποίησή τους, δύσκολα την ξανακερδίζουν.
