Η διαδικασία περιλαμβάνει την τοποθέτηση του σώματος σε ένα πιεσμένο θάλαμο με ζεστό νερό και χημικά, τα οποία επιταχύνουν την αποσύνθεση. Το σώμα καλύπτεται με βιοδιασπώμενα υλικά, όπως μετάξι ή μάλλινο ύφασμα, πριν υποβληθεί στη διαδικασία. Τα υπόλοιπα του σώματος, που είναι κυρίως οστέινα υπολείμματα, επιστρέφονται στους συγγενείς σε ένα δοχείο.
Η εταιρεία που υποστηρίζει την εισαγωγή της διαδικασίας στη Σκωτία περιέγραψε την υδατική καύση ως την μεγαλύτερη αλλαγή στον νόμο περί καύσης από το 1902. Η διαδικασία αυτή, που έχει ήδη εφαρμοστεί σε χώρες όπως η Δημοκρατία της Ιρλανδίας και οι Ηνωμένες Πολιτείες, θεωρείται «πράσινη καύση» λόγω της μειωμένης εκπομπής CO2.
Τι είναι η υδροκαύση;
Η διαδικασία περιλαμβάνει την ζύγιση του σώματος και στη συνέχεια τη θέρμανσή του στους 150°C (300°F) με μείγμα καυστικής ποτάσας και νερού για έως 90 λεπτά. Αυτό διαλύει τον ιστό του σώματος, αφήνοντας μόνο τα κόκαλα. Στη συνέχεια, τα κόκαλα ξεπλένονται στους 120°C, ξηραίνονται και αλέθονται σε χονδρό σκόνη χρησιμοποιώντας μια μηχανή που ονομάζεται κρεμουλατέρ. Οι συγγενείς παραλαμβάνουν τα υπολείμματα, όπως και στις παραδοσιακές καύσεις.
Εκτιμάται ότι μια τυπική καύση έχει ένα αποτύπωμα άνθρακα ισοδύναμο με περίπου 320 κιλά διοξειδίου του άνθρακα, ενώ η αλκαλική υδρόλυση προκαλεί την εκπομπή επτά φορές λιγότερου CO2.
