Οι αρχιτέκτονες χρησιμοποιούν αλουμινόχαρτο για να εντοπίσουν την υγρασία, επειδή αυτό το υλικό δημιουργεί μια απομονωμένη επιφάνεια στον τοίχο. Εάν εμφανιστεί συμπύκνωση από κάτω, σημαίνει ότι υπάρχει νερό στο υλικό ή στο επιφανειακό στρώμα.
Η μέθοδος αυτή λειτουργεί ιδιαίτερα καλά σε τοίχους κουζίνας και σε παλαιότερα σπίτια και μπορεί να εφαρμοστεί με πολύ εύκολα προσβάσιμα υλικά, όπως αλουμινόχαρτο, ανθεκτική κολλητική ταινία, ένα προαιρετικό θερμόμετρο και μια κάμερα για την καταγραφή της κατάστασης πριν και μετά.
Για να πραγματοποιηθεί το τεστ, καθαρίζεται η περιοχή με ένα στεγνό πανί και τοποθετείται ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο ελαφρώς μεγαλύτερο από την επιφάνεια που θα εξεταστεί, κολλώντας τις άκρες με ταινία ώστε το κέντρο να παραμείνει καλά τεντωμένο και σφραγισμένο.
Το αλουμινόχαρτο αφήνεται για 24 ή 48 ώρες και όταν αφαιρεθεί, εξετάζεται η εσωτερική του πλευρά. Η παρουσία σταγόνων, σκούρων λεκέδων ή αλάτων υποδηλώνει υγρασία στον τοίχο, ενώ αν το αλουμινόχαρτο παραμείνει στεγνό, το πρόβλημα ενδέχεται να οφείλεται μόνο σε συμπύκνωση υδρατμών του χώρου.
Συνιστάται η λήψη φωτογραφιών πριν και μετά, ώστε να συγκριθεί η περιοχή και να εντοπιστούν τυχόν αλλαγές. Αν παρατηρηθούν μεγάλοι λεκέδες, ενεργή μούχλα, ξεκόλλημα ταπετσαρίας ή έντονες οσμές, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι απαιτούνται δομικές παρεμβάσεις ή έλεγχος από ειδικούς στην αντιμετώπιση υγρασίας.
Για την πρόληψη προβλημάτων υγρασίας, συνιστάται ο σωστός αερισμός μετά το μαγείρεμα, η επιδιόρθωση της στεγανοποίησης των παραθύρων και η διατήρηση του δαπέδου δίπλα στους τοίχους στεγνού.
Πηγή: gazzetta.gr
