Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το ΤΕΠΑΚ, «η Χριστίνα υπηρέτησε το Πανεπιστήμιό μας με συνέπεια, υπευθυνότητα και επαγγελματισμό, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα μέσα από το ήθος, την εργατικότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα της, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη λειτουργία και στην αποστολή του Πανεπιστημίου».

Αυτούσια η ανακοίνωση του ΤΕΠΑΚ:
«Το ΤΕΠΑΚ έχασε ένα πολύτιμο μέλος της κοινότητάς του.
Η κοινότητα του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου εκφράζει τον συγκλονισμό και τη βαθύτατη θλίψη της για τον πρόωρο θάνατο της Λειτουργού στο Γραφείο Αποφοίτων του Πανεπιστημίου, Χριστίνας Βασιλείου, η οποία απεβίωσε την Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου.
Η Χριστίνα υπηρέτησε το Πανεπιστήμιό μας με συνέπεια, υπευθυνότητα και επαγγελματισμό, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα μέσα από το ήθος, την εργατικότητα και την ακεραιότητα του χαρακτήρα της, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη λειτουργία και στην αποστολή του Πανεπιστημίου.
Η Ηγεσία του Πανεπιστημίου εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και στους συναδέλφους και συναδέλφισσες της εκλιπούσας».
Αυτούσιος ο αποχαιρετισμός από συνάδερφο της:
«Το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου αποχαιρετά σήμερα, πρόωρα και με βαθιά θλίψη, τη Χριστίνα. Έναν δικό μας άνθρωπο, που συνέδεσε το επαγγελματικό της αποτύπωμα με την πορεία και την ανάπτυξη του Πανεπιστημίου μας.
Η Χριστίνα σπούδασε Βιομηχανική Διοίκηση και Τεχνολογία στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και απέκτησε Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.
Πριν ενταχθεί στο ΤΕΠΑΚ εργάστηκε στη φαρμακευτική εταιρεία MEDOCHEMIE ως βοηθός Διευθυντή Παραγωγής. Είχε όμως έντονη επιθυμία να εργαστεί στο Πανεπιστήμιο.
Θυμάμαι τη συμμετοχή της στις πρώτες εξετάσεις που προκηρύξαμε το 2007. Παρότι είχε ξεχωρίσει, δεν τα κατάφερε την πρώτη φορά. Δεν απογοητεύτηκε. Επέμεινε, πίστεψε στις δυνατότητές της, επανήλθε και πέτυχε άριστα. Το 2008 διορίστηκε με σύμβαση και το 2009 εξασφάλισε μόνιμη θέση. Από την αρχή φάνηκε η σοβαρότητα, η συγκρότηση και η ποιότητα της δουλειάς της.
Ανέλαβε το Γραφείο Μεταπτυχιακών Σπουδών σε μια περίοδο ανάπτυξης των προγραμμάτων και συνέβαλε ουσιαστικά στην οργάνωση και τη στήριξη των διαδικασιών, από την αίτηση μέχρι την αποφοίτηση.
Αργότερα, όταν προέκυψε ανάγκη στο Γραφείο Στέγασης, αποδέχθηκε την πρόκληση χωρίς δισταγμό. Η εργασία εκεί απαιτούσε καθημερινή διαχείριση δύσκολων περιστατικών και εκατοντάδων αιτημάτων, από φοιτητές και φοιτήτριες με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες.
Η Χριστίνα στάθηκε σε αυτή τη θέση με αίσθημα ευθύνης και δικαιοσύνης. Ήταν αυστηρή αλλά δίκαιη, τυπική αλλά ανθρώπινη. Επέμενε στην τήρηση των διαδικασιών, γιατί δεν ήθελε να αδικηθεί κανείς. Και πολλές φορές κουβαλούσε σιωπηλά το βάρος των προβλημάτων που άκουγε καθημερινά.
Από το 2008 μέχρι το 2021 στήριξε χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, είτε σε θέματα σπουδών είτε σε θέματα στέγασης. Η συμβολή της ήταν ουσιαστική και αναγνωρίσιμη.
Το 2021 μετακινήθηκε στην Υπηρεσία Προώθησης και ανέλαβε το Γραφείο Αποφοίτων. Το ζήτησε η ίδια. Δεν δίστασε να ξεκινήσει κάτι νέο από την αρχή.
Εργάστηκε με την ίδια μεθοδικότητα και αφοσίωση, θέτοντας στόχους και βάσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη του θεσμού. Δυστυχώς, τα προβλήματα υγείας που εμφανίστηκαν το καλοκαίρι του 2024 ανέκοψαν αυτή την πορεία.
Σε όλη τη διαδρομή της στο Πανεπιστήμιο, σχεδόν δύο δεκαετίες, η Χριστίνα ξεχώριζε για το ομαδικό της πνεύμα και την ειλικρίνειά της. Δεν ήταν άνθρωπος των εύκολων συμβιβασμών. Ήταν ευθύς και ακέραιος χαρακτήρας. Με όσους όμως συνεργάστηκε στενά, ανέπτυξε σχέσεις εμπιστοσύνης και εκτίμησης.
Πάνω απ’ όλα, ήταν άνθρωπος της οικογένειας. Η αγάπη και η αγωνία της για τα παιδιά της, τον Ιάκωβο και τη Σοφία, ήταν πάντα παρούσες. Η απώλειά της τόσο πρόωρα αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, ιδιαίτερα για τον σύζυγό της Δημήτρη και τα παιδιά της.
Η Χριστίνα ανέβηκε τον προσωπικό της Γολγοθά με αξιοπρέπεια και περηφάνια. Επέλεξε να απομακρυνθεί, δεν ήθελε να τη βλέπουν οι συνάδελφοί της αδύναμη και ευάλωτη. Μας δυσκόλεψε πολύ αυτή της η επιλογή, αλλά τη σεβαστήκαμε. Θα τη θυμούμαστε όπως αυτή ήθελε: αξιοπρεπή και αγέρωχη (όπως είναι στη φωτογραφία που λήφθηκε όταν ξεκινούσε στο Πανεπιστήμιο).
Ως Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, μαζί με τα θερμά μας συλλυπητήρια, θέλουμε να εκφράσουμε στην οικογένειά της Χριστίνας την ευγνωμοσύνη και την εκτίμησή μας για όσα μας προσέφερε.
Μπορούν να είναι περήφανοι για τη διαδρομή της, για το ήθος και την προσφορά της. Και να γνωρίζουν ότι το Πανεπιστήμιο θα είναι δίπλα τους για ό,τι χρειαστούν.
Μακαρία η οδός αγαπημένη μας Χριστίνα».