Λουκάς Φουρλάς: 51 Χρόνια Κατοχής – Η Ευρώπη δεν μπορεί να σιωπά
17.07.2025 - 11:19
Συμπληρώνονται φέτος 51 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η πληγή της κατοχής παραμένει ανοιχτή.
Στο πλαίσιο εκστρατείας ενημέρωσης που πραγματοποιεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Ευρωβουλευτής ΔΗΣΥ & ΕΛΚ Λουκάς Φουρλάς, απέστειλε βίντεο προς τους Ευρωπαίους συναδέλφους του, αποδομώντας το τουρκικό αφήγημα περί «ειρηνευτικής επιχείρησης».
«Τον Ιούλιο του 1974, η Κυπριακή Δημοκρατία, μια ανεξάρτητη χώρα, δέχθηκε εισβολή από την Τουρκία. Μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες, το 37% του νησιού καταλήφθηκε με τη βία. Πάνω από διακόσιες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Πολλοί σκοτώθηκαν ή αγνοούνταν. Χωριά άδειασαν, εκκλησίες και πολιτιστικοί χώροι καταστράφηκαν».
Ο Ευρωβουλευτής κατήγγειλε και τις διαρκείς προκλήσεις της Τουρκίας στα 51 χρόνια στρατιωτικής κατοχής, όπως: • Παραβιάσεις στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, • Σφετερισμό των ελληνοκυπριακών περιουσιών, • Παρεμπόδιση ερευνών για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων.
«Ως μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας ΕΕ-Τουρκίας, θέλω να είμαι σαφής ότι έχουμε θέσει όρους για την Τουρκία — και η Κύπρος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς.
Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε ισχυροποίηση σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας μέχρι να σημειωθεί πραγματική πρόοδος στο θέμα της Κύπρου».
Κλείνοντας, τόνισε ότι η τραγωδία της Κύπρου δεν είναι μόνο κυπριακό θέμα. Είναι θέμα ευρωπαϊκής ηθικής τάξης, θέμα συλλογικής μνήμης, και δοκιμασία της ίδιας της αξιοπιστίας της Ένωσης.
«Ας διασφαλίσουμε ότι η δικαιοσύνη, η ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα θα παραμείνουν στην καρδιά των ευρωπαϊκών μας αξιών. Η Κύπρος δεν πρέπει να ξεχαστεί.».
Οι τοποθετήσεις του κατοχικού ηγέτη ότι στο Κυπριακό «κινούνται από το ίδιο σημείο με την Τουρκία» δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Δεν πρόκειται για μια ακόμη διαπραγματευτική διατύπωση- είναι πολιτική δήλωση στρατηγικής κατεύθυνσης. Όταν η αφετηρία ταυτίζεται με εκείνη της Άγκυρας, η οποία έχει επισήμως υιοθετήσει τη λύση δύο κρατών, τότε το ερώτημα δεν είναι διαδικαστικό, αλλά ουσιαστικό: σε ποια βάση επιδιώκεται επανέναρξη συνομιλιών;
