“Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες που ψήφισαν Νίκο Χριστοδουλίδη, μόλις ένα χρόνο πριν, δεν θα το έκαναν αν αύριο είχαμε προεδρικές εκλογές” αποφάνθηκε η δημοσκόπηση Cyprus Public Opinion της Red Wolf PR & Advertising που διενήργησε για λογαριασμό της η εταιρεία Prime Market Research and Consulting (ιδιοκτησίας του γενικού γραμματέα του ΔΗΚΟ Γιώργου Σολωμού ο οποίος λογικά θα φτιάχνει μόνος του τον καφέ του στο γραφείο από δω και πέρα).
Αλήθεια, σας πήρε κοντά ένα χρόνο να καταλάβετε ότι κάνατε μαλακία;
Λένε πως είναι λάθος να κρίνουμε πρόσωπα, συμπεριφορές και γεγονότα του παρελθόντος με τα σημερινά δεδομένα αλλά εδώ δεν μιλάμε για το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ ή τον ρατσισμό του Gone with the Wind, δεν αναφερόμαστε σε καταστάσεις που έλαβαν χώρα πριν 20, 30 ή 60 χρόνια αλλά μόλις έναν γαμημένο χρόνο πριν. Πέρσι τέτοιον καιρό που ο Χριστοδουλίδης παρουσιαζόταν λίγο-πολύ ως μετενσάρκωση του Μακάριου, ως Μεσσίας που ήρθε να μας σώσει από εχμμ... τον ΔΗΣΥ του οποίου είναι άξιο τέκνο; Την κυβέρνηση όπου συμμετείχε για μια δεκαετία; Το σύστημα το οποίο υπηρέτησε με ευλάβεια; Το τσουνάμι Αβέρωφ που υπήρξε για δέκα χρόνια το δεκανίκι της κυβέρνησης όπου συμμετείχε; Κανείς ποτέ δεν έδωσε την παραμικρή εξήγηση τι “καινούργιο” ακριβώς θα έφερνε στο τραπέζι ο Νίκος Νο2 αλλά θεωρώ πρακτικά αδύνατο ο κόσμος να μην γνώριζε τον χρυσό κανόνα που θέλει το sequel κατώτερο του original (εξαίρεση αποτελεί φυσικά το The Godfather Part ΙΙ και οποιαδήποτε ομοιότητα με έναν πολύ συγκεκριμένο τέως είναι διαβολικά συμπτωματική). Παρ΄όλα αυτά πέρσι τέτοιον καιρό ο ΝΧ απολάμβανε δημοτικότητα με ποσοστά Εθνάρχη με τους χιλιάδες πιστούς να κρέμονται από κάθε “ξεκάθαρα”, να εκστασιάζονται με κάθε “ολιστική προσέγγιση”, να κατουριούνται πάνω τους με κάθε “διάλογο με την κοινωνία”. Δεν είχε καμία απολύτως σημασία το γεγονός ότι αναμασούσε τις ίδιες ξύλινες λέξεις που αποστήθισε από το εγχειρίδιο “Πως Να Μιλάς Για Ώρες Χωρίς Να Λες Απολύτως Τίποτα” (όταν δεν ξεσήκωνε αυτούσιες ομιλίες του Κασουλίδη) ο κόσμος στ’ αλήθεια πίστευε ότι περπατούσε στο νερό. Θα έπιναν μέχρι και Flavor Aid με κυάνιο απ’ τα χεράκια του, αρκεί να τους το ζητούσε.
Ένα χρόνο μετά οι μισοί απ’ αυτούς εύχονται να το είχαν πιει - κατά προτίμηση λίγο πριν μπουν στο παραβάν για να τον ψηφίσουν. Too little, too fucking late.
Τραγική ειρωνεία; Αν αύριο γινόταν προεδρικές με τους ίδιους υποψήφιους -σύμφωνα πάντα με την έρευνα της εταιρείας του Σολωμού (που λογικά στα γραφεία του ΔΗΚΟ θα είναι τόσο δημοφιλής όσο κι ο Dwight Schrute) - ο Χριστοδουλίδης δεν θα περνούσε καν δεύτερη Κυριακή, με τον Μαυρογιάννη να βγαίνει πρόεδρος με 22% και τον Αβέρωφ να ακολουθεί με 17% (απ’ ότι φαίνεται ο Φούλης δεν νικάει σε κανένα από τα 616 παράλληλα σύμπαντα της Marvel).
Αν θα τολμούσα μια σύγκριση του ΝΧ με τον Μακάριο σίγουρα θα αφορούσε τη θεαματική πτώση στη δημοτικότητα - και ο Εθνάρχης πήγε από το “με λατρεύει το 96,26%” στο “οι μισοί θέλουν να με σκοτώσουν” (με κάποιους actually να το επιχειρούν - δύο φορές) αλλά εκείνου τουλάχιστον του πήρε και μια δεκαετία αναθεωρήσεων, δικοινοτικών ταραχών, πράσινων γραμμών, κακών συμφωνιών, βυζαντινών μηχανορραφιών και εύθραυστων ισορροπιών για να φτάσει εκεί. Ο νυν πήγε από το από το Hero στο Zero, από το Έβερεστ στην τάφρο των Μαριανών, από το “νέος Μακάριος” στο “Αχρηστοδουλίδης” σε λιγότερο από ένα χρόνο και χωρίς να κάνει το παραμικρό. Υποτίθεται πως έχεις φθορά όταν λαμβάνεις ζόρικες πολιτικές αποφάσεις για το καλό του τόπου που αναμφίβολα θα δυσαρεστήσουν κόσμο, όχι όταν πρακτικά είσαι η Taylor Swift σε παγκύπρια περιοδεία (δεν θα ξεπεράσω ποτέ το γεγονός ότι εγκαινίασε έναν γαμημένο χλοοτάπητα - και όπως φαίνεται δεν είμαι ο μόνος).
Βέβαια μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτές οι σφυγμομετρήσεις πιάνουν -όπως λέει η λέξη- τον παλμό της κοινωνίας τη συγκεκριμένη περίοδο και ότι τα πράγματα μέχρι την επόμενη σε έξι μήνες μπορεί να αλλάξουν, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, όταν ένα πρόγραμμα παίρνει lead in 30% ξερωγώ από τον “Σασμό” και το κάνει 3% (στην προκειμένη περίπτωση έχουμε τον “Υποψήφιο Νίκο” vs τον “Πρόεδρο Νίκο”) πιστεύετε στ’ αλήθεια πως η κατάσταση μπορεί να είναι αναστρέψιμη; Σίγουρα έχουν συμβεί και πιο παράξενα στην πολιτική ζωή του τόπου (επανεκλογή Αναστασιάδη, ο Πρόδρομος υπουργός Παιδείας, ο Κουλίας γενικά) αλλά εδώ μιλάμε πρέπει να συμβεί κάτι κοσμογονικό τύπου να επιτευχθεί λύση ενιαίου κράτους όπως το ‘63 ή να κατακτήσει η Εθνική Κύπρου το Μουντιάλ (που έχει και τις περισσότερες πιθανότητες). Επίσης μην ξεχνάτε ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το χειρότερο.
Σημασία έχει πως μας έμειναν ακόμα τέσσερα χρόνια. Αυτό για την κυβέρνηση ακούγεται σαν περιθώριο ελιγμού. Και σε μας σαν απειλή...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ:
• Νέες κενές θέσεις στη Δημόσια Υπηρεσία - Δείτε μισθούς και όλες τις λεπτομέρειες
• Παππούς στην Λάρνακα τρώει ηλιόσπορο γιατί δεν έχει κάτι άλλο να φάει - Συγκλονιστικό βίντεο
• Μείωση 8,9% στον αριθμό εγγεγραμμένων ανέργων τον Αύγουστο – Πίνακες
• Famagusta: Οριστικά εκτός Τουρκίας από το Netflix – Η πρώτη αντίδραση του Κούλλη Νικολάου
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις