Οι ανεπαρκείς κριτές του Τάσσου Παπαδόπουλου, σημειώνεται, εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ο ίδιος δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή και προσπαθούν με επιλεκτικές ή παραπλανητικές αναφορές να δημιουργήσουν εντυπώσεις στην κοινή γνώμη. Επιμελώς παραλείπουν να αναφέρουν, προστίθεται, ότι “οι μόνες διαπραγματεύσεις που έκανε ο Τάσσος Παπαδόπουλος την περίοδο 2003-2008 ήταν οι διαπραγματεύσεις επί του Σχεδίου Ανάν, το οποίο ο Τάσσος Παπαδόπουλος κληρονόμησε από τον Γλαύκο Κληρίδη την 1η Μαρτίου 2003 και πως παρά τις βελτιώσεις που πέτυχε σε κάποιες διατάξεις του συγκεκριμένου σχεδίου, αυτό παρέμεινε καταστροφικό και ως εκ τούτου απερρίφθη, τόσο από τον ίδιο τον Τάσσο Παπαδόπουλο όσο και από το 76% του κυπριακού ελληνισμού”.
Παραλείπουν επίσης να αναφέρουν, αναφέρεται, ότι “δύο μόλις χρόνια μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, ο Τάσσος Παπαδόπουλος πέτυχε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006, που σε συνδυασμό με την επιστολή Γκαμπάρι, της 15ης Νοεμβρίου 2006, έθετε τις βάσεις για μια νέα διαδικασία προκειμένου να επιτευχθεί μια λειτουργική και βιώσιμη λύση διζωνικής, δικοινοτικής Ομοσπονδίας με το σωστό περιεχόμενο. Εν κατακλείδι, καταλήγει η ανακοίνωση, “οι θλιβεροί συκοφάντες του Τάσσου Παπαδόπουλου πρέπει τελικά να αποφασίσουν πιο ψέμα θα λένε: Είτε θα λένε το ψέμα πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος έκανε τις υποχωρήσεις που επικαλούνται, είτε θα λένε το ψέμα πως ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ο «απορριπτικός» ηγέτης που τάχατες δεν ήθελε λύση…”.
