Είναι πολύ πιθανό να πάσχετε από αυτό που οι ενδοκρινολόγοι αποκαλούν «αντίσταση στην ινσουλίνη».
Η αντίσταση στην ινσουλίνη παρατηρείται τόσο σε κλινικές καταστάσεις όσο και σε φαινομενικά υγιή άτομα. Εμφανίζεται όταν η ορμόνη ινσουλίνη που παράγεται στο πάγκρεας, παύει να είναι επαρκώς αποτελεσματική στο να μειώσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα.
Ο κύριος ρόλος της ινσουλίνης είναι να μεταφέρει τη γλυκόζη στα κύτταρα του σώματος, όπου στη συνέχεια παράγεται ενέργεια. Όταν όμως τα κύτταρα αντιστέκονται στη δράση της ινσουλίνης, το πάγκρεας αναγκάζεται να παράγει μεγαλύτερη ποσότητα αυτής, διαφορετικά η γλυκόζη παραμένει στο αίμα.
Όταν το πάγκρεας «κουραστεί» να εκκρίνει όλο και περισσότερη ινσουλίνη, τότε εμφανίζεται ο διαβήτης τύπου ΙΙ.
Συμπτώματα
Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, κούραση, αδυναμία συγκέντρωσης, φουσκώματα, υπνηλία, αύξηση βάρους, δυσκολία απώλειας βάρους, περιττό λίπος κυρίως στην περιοχή της κοιλιάς, αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων, υπέρταση, κατάθλιψη.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Παρά τη γενετική προδιάθεση πάντως, το αν και πότε θα εμφανίσει κάποιος ινσουλινοαντίσταση εξαρτάται σε πολύ μεγάλο ποσοστό από τον τρόπο ζωής του και κυρίως από τη σύσταση της διατροφής που ακολουθεί και από τη σωματική του δραστηριότητα.
Είναι συνεπώς απαραίτητη η έγκαιρη διάγνωση και η λήψη μέτρων για την πρόληψη.
