Ως γνωστόν, ο υπουργός τα είπε με στελέχη του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ), της Παγκύπριας Συντεχνίας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΑΣΥΔΥ) και της Παγκύπριας Συντεχνίας Κυβερνητικών Ιατρών (ΠΑΣΥΚΙ).
Ο υπουργός φέρεται να μην είναι υπέρ της αυτονόμησης των νοσηλευτηρίων του Δημοσίου, θέση που εξέφρασε στις συναντήσεις. Κι όταν του τέθηκε θέμα οικονομικού (η αυτονόμηση πιστεύεται πως θα επιλύσει και το ζήτημα χρηματοδότησής), έθεσε το ζήτημα με την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.
Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Παμπορίδης απάντησε ότι θα πρέπει να γίνει εξοικονόμηση κρατικών κονδυλίων και πως πολλά έξοδα μπορούν να αποφευχθούν και να χρησιμοποιηθούν για καλύτερη λειτουργία των νοσοκομείων. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο θέμα με τις υπερωρίες για το ακτινολογικό της Λευκωσίας, οι οποίες ανέρχονται σε 230.000 ευρώ τον χρόνο.
Με αυτή τη θέση φέρεται να συμφώνησε και η Γενική Διευθύντρια του υπουργείου, Χριστίνα Γιαννάκη, η οποία αναφέρθηκε στην αγορά υπηρεσιών επεμβατικής ακτινολογίας, τη στιγμή που -όπως είπε- υπάρχουν γιατροί στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, οι οποίοι διατείνονται ότι είναι επεμβατικοί ακτινολόγοι. Κι όμως αυτοί οι ίδιοι ζητούν αγορά υπηρεσιών και καλούν –μάλιστα- αυτόβουλα επεμβατικούς ακτινολόγους όταν παραστεί ανάγκη.
Εδώ να σημειώσουμε ότι η έρευνα που είχε γίνει από το 2012, καθώς και το πόρισμα Καϊσή είχαν αναδείξει… πράματα και θάματα σε σχέση με την εκμετάλλευση του ζητήματος των υπερωριών από γιατρούς του δημοσίου. Είναι ενδεικτικό ότι στο ακτινολογικό οι αμοιβές ξεπερνούσαν τις 100.000 ευρώ το χρόνο. Περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε κατά πόσον τα ευρήματα των ερευνών σε σχέση με τις υπερωρίες (για τα οποία ζητήθηκε αστυνομική έρευνα) θα αξιολογηθούν από τον κ. Παμπορίδη, ή το όλο ζήτημα θα παραμείνει «κουκουλωμένο».
Φάνης Μακρίδης
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου στην Κύπρος εξελίσσεται σε μια από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών. Το πολιτικό σύστημα δείχνει να μεταβαίνει σε μια νέα φάση, όπου η σταθερότητα των προηγούμενων δεκαετιών δίνει τη θέση της σε έντονη ρευστότητα και αυξημένο ανταγωνισμό.
