Στην πραγματικότητα όμως ο Γιάννης Μποσταντζόγλου τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά καθώς μια λανθασμένη επιχειρηματική του κίνηση τον βούτηξε στα χρέη.
Σε πρόσφατη συνέντευξη του στο Λοιπόν, μίλησε για τα προβλήματα αυτά, καθώς και για τη «σχέση» του με τις τράπεζες
Κάποιες κυρίες που δεν είναι στην δική σου γενιά μπορεί να δυσανασχετήσουν με τη δήλωση της ηλικίας σου, γιατί δηλώνουν πολύ μικρότερες.
«Καλά και τις πιστεύετε; Είμαι αγόρι και δεν με νοιάζει να τα στρογγυλεύω κιόλας, λέω 65 χρονών. Μπήκε στα 37 ο γιος μου. Είναι στην Ελλάδα, ξεναγός. Πριν από λίγες μέρες είχε τα γενέθλια του και δεν είχα να του δώσω ένα φράγκο. Του είπα: «Χρόνια πολλά, αγάπη μου, περιμένω κάτι λεφτά να μου έρθουν και τότε θα .δώσω». Έχω 10 χρόνια να δώσω στα παιδιά μου από ένα 50άρικο να πάρουν ένα πουλόβερ. Από το 2005 έχω οικονομικές δυσκολίες. Άνοιξα ένα μαγαζί, «μπήκα μέσα» 150.000 ευρώ και τώρα που μιλάμε χρωστάω καμιά 300.000 ευρώ».
Δεν σε αγχώνει αυτό;
«Καθόλου. Με πήραν οι τράπεζες και μου έβαλαν «χέρι». Δεν αρνούμαι να δώσω τα χρήματα, άλλα τη σύνταξη μου τη δώσατε μισή. Δούλεψα 45 χρόνια και μου δίνετε για 20, μειωμένη. Τα χρέη μου τα διατηρείτε, αλλά τις απολαβές μου τις κατεβάζετε συνέχεια. Πέρασα μια τριετία φοβερή, αυτοκτονική.. Μετά έκανε ένα «κλικ» και είπα: «Δεν θα τρελαθώ εγώ, άσε να τρελαθούνε αυτοί». Είναι σχέδιο και τώρα λένε:
«Φέρε τα σπίτια, τα λεφτά σου, “κουρεύουμε” τις αποταμιεύσεις σου...Δεν πληρώνω, αλλά όχι από ανεντιμότητα. Είμαι έντιμος άνθρωπος, δεν θα βάλω και ηθικά διλήμματα. Στην καταστροφή πάμε».
