Του Ανδρέα Κόκκινου
Ο πρώτος αφορά ξεκάθαρα την εμβολιαστική κάλυψη που μπορεί μεν να φτάνει σε ικανοποιητικά επίπεδα, όμως συνεχίζει να παρουσιάζει κενά και παραλείψεις στο χτίσιμο του τείχους ανοσίας.
Τα κενά αυτά ποικίλουν αφού μπορεί να είναι γεωγραφικά (με τη μεγαλύτερη μάζα του προβλήματος να εντοπίζεται στη Λάρνακα ενώ υποδειγματική είναι η συμπεριφορά της Πάφου), ή ηλικιακά (ιδιαίτερα σε ότι σχετίζεται με τις νεαρότερες ηλικίες).
Ο δεύτερος φέρεται να είναι η καθολική χρήση του Safepass -ακόμη και σε εξωτερικούς χώρους. Μία σύσταση που αποτέλεσε εισήγηση του πρώην υπουργού Υγείας Κωνσταντίνου Ιωάννου και φαίνεται να έχει κερδίσει πόντους με την εφαρμογή της. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα εστιάζεται στους αρνητές που επιχειρούν να ‘ξεγελάσουν’ τα μέτρα καταπολέμησης της πανδημίας.
Πλαστά Safepass, ψεύτικα πιστοποιητικά εμβολιασμού και γιατροί που ωθούν το κοινό να αποφύγει το εμβόλιο καταφεύγοντας σε μαντζούνια και γιατροσόφια έχουν γίνει συχνό φαινόμενο. Μάλιστα η διασωλήνωση και ο θάνατος ασθενών που έλαβαν πλαστά πιστοποιητικά εμβολιασμού έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου με υποθέσεις να παίρνουν το δρόμο της δικαιοσύνης.
Όλο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον περιορισμό της αναμενόμενης έξαρσης, την οποία αναμένουν οι επιδημιολόγοι με την έναρξη του φθινοπώρου. Κλειστοί χώροι, εποχική γρίπη και νέες μεταλλάξεις δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα για αύξηση των κρουσμάτων ενώ η επιστροφή όλων σε χώρους εργασίας και η έναρξη όλων των σχολικών βαθμίδων με φυσική παρουσία μαθητών συγκεντρώνει τομέα ανησυχίας.
Η αύξηση κρουσμάτων αλλά και νοσηλευόμενων θεωρείται σχεδόν αναμενόμενη. Αυτό που περιμένουν οι αρμόδιοι είναι να παραμείνει η αποσυμφόρηση στα νοσηλευτήρια και το νέο κύμα να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα, αφήνοντας τις λιγότερες δυνατές πληγές.
Είτε αυτό εμπεριέχει την αποφυγή αυστηροποίησης των μέτρων (των υφιστάμενων, ή σε ακραίο σενάριο την επαναφορά πρότερων αυστηρών περιοριστικών μέτρων) είτε τη μη σοβαρή νόσηση και αποφυγή επιφόρτισης του συστήματος Υγείας.
