Τα πρώτα 300 χρόνια του χριστιανισμού, η γέννηση του Χριστού δεν γιορταζόταν καθόλου. Οι πιο σημαντικές γιορτές της νέας, τότε, θρησκείας, ήταν τα Θεοφάνια στις 6 Ιανουαρίου και το Πάσχα. Η πρώτη αναφορά στην 25η Δεκεμβρίου ως θρησκευτική εορτή για την γέννηση του Χριστού, ήταν το 336 μ.Χ.
Ωστόσο το πιθανότερο είναι ο Ιησούς να μην γεννήθηκε την συγκεκριμένη ημερομηνία. Η βίβλος δεν αναφέρει τα γενέθλιά του και η ιστορία της γέννησής του εμπεριέχει αντιφατικά στοιχεία. Για την ακρίβεια, η παρουσία των βοσκών και των προβάτων παραπέμπει σε μια ανοιξιάτικη γέννηση.
Όταν οι κληρικοί επέλεξαν την 25η Δεκεμβρίου στο τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ., το πιθανότερο ήταν πως ήθελαν η γιορτή να συμπέφτει με μεγάλες παγανιστικές γιορτές. Όπως η λατρεία του Κρόνου, του ρωμαϊκού θεού της γεωργίας, και της Μίθρα, της περσικής θεότητας του φωτός. Έτσι έγινε πιο εύκολο να πείσουν τους Ρωμαίους παγανιστές να αποδεχτούν την χριστιανική θρησκεία, ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ο εορτασμός των Χριστουγέννων εξαπλώθηκε στον δυτικό κόσμο τους επόμενους αιώνες, ωστόσο τα Θεοφάνια και το Πάσχα, συνέχισαν να θεωρούνται σημαντικότερες γιορτές. Οι Πουριτανοί των αποικιών της Νέας Αγγλίας μάλιστα, απαγόρευσαν τα Χριστούγεννα αφού έβλεπαν τα έθιμά του, όπως την ανταλλαγή δώρων, ως παγανιστική συνήθεια. Με το πέρασμα των χρόνων, τα Χριστούγεννα απέκτησαν μεγαλύτερη σημασία γαι τους πιστούς και έφτασαν να είναι μια από τις σημαντικότερες χριστιανικές γιορτές.
