Οι δύο επιστολές αποτελούν μια κραυγή αγωνίας από τον μικρό μαθητή που μπήκε σε αυτοπεριορισμό, αλλά και από την αδελφή του, ως συμπαράσταση.
Το ευρύτερο θέμα που προκύπτει αφορά την λειτουργία των δημοτικών σχολείων εν καιρώ πανδημίας, αλλά και την απόφαση να συνεχιστεί απρόσκοπτα η δια ζώσης λειτουργία τους. Φαίνεται φυσικά και το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία με τα πολλά θετικά περιστατικά και την, εκ των πραγμάτων, δυσκολία στη διαχείρισή τους.
Το πρόβλημα που επισημαίνει ο μαθητής, μέσα στην αθωότητά του, είναι πως είναι σχεδόν αδιανόητο να τεθούν σε αυτοπεριορισμό παιδιά τόσο μικρής ηλικίας. Ειδικότερα όταν καλούνται να μείνουν μακριά κι από τους ίδιους τους γονείς τους. Μάλιστα, το αγοράκι φοβάται την περίπτωση που ξαναβρεθεί στενή επαφή και αναγκαστεί εκ νέου να απομονωθεί και να απουσιάζει από τα μαθήματά του. Όπως φαίνεται, η αναπλήρωση είναι από δύσκολη έως και αδύνατη, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των δασκάλων.
Το ThemaOnline επικοινώνησε με την μητέρα των δύο παιδιών, η οποία μας επισήμανε πως η μια επιστολή είναι «κραυγή αγωνίας και διαμαρτυρίας από τον γιό μου, αλλά και συμπαράστασης από την κόρη μου, γιατί ο γιος μου θεωρήθηκε επαφή και υποφέρει απομονωμένος εδώ και 13 ημέρες. Αγωνιούν, αφού δεν έκλεισαν τα δημοτικά, μήπως τη Δευτέρα που θα πάει ξαναβρεθεί επαφή άλλου παιδιού και ξαναχρειαστεί να απομονωθεί μέχρι τα Χριστούγεννα».
Όπως επισημαίνει, η κατάσταση στα Δημοτικά είναι σοβαρή και το Υπουργείο την αποσιωπάει. «Πρέπει να σώσουμε τα μωρά από την κατάθλιψη του αυτοπεριορισμού», καταλήγει.
Δείτε τις επιστολές:
