Πριν λίγες μέρες η Πορτογαλική «Abola» αφιέρωσε ένα άρθρο για τον πρώην παίκτη της ΑΕΛ, που περιλαμβάνει ενδιαφέρον στοιχεία. Ο «έρωτας» με την Κύπρο, η εμπειρία του στην ομάδα της Λεμεσού και οι σκέψεις του για το μέλλον. Τι θέλει και τι δεν θέλει να θυμάται.
Αφού γίνεται μια αναφορά στην πορεία του Ρουί Μιγκέλ, σε κάθε χώρα που αγωνίστηκε, υπάρχει και ένα σχόλιο από τον ίδιο.
2007-08: Ζαγκλέμπιε Λούμπιν (Πολωνία)
«Στην Πολωνία τα πήγα πολύ καλά. Μπορείς εύκολα να προσαρμοστείς στο ποδόσφαιρο και τη χώρα. Είχα προταθεί όμως στην Πάκος Φερέιρα και αποφάσισα να επιστρέψω».
2011: Κρασνοντάρ (Ρωσία)
«Στη Ρωσία όλα πήγαν στραβά. Ήταν δύσκολο γιατί δεν είχα προσαρμοστεί στη χώρα και το ποδόσφαιρο. Τέλος πάντως, δεν είναι μια ανάμνηση που θέλω να θυμάμαι».
2012: Άστρα (Ρουμανία)
«Μπορώ να πω μόνο αυτό. Ήταν πάρα πολύ κακό».
2012-13: ΑΕΛ (Κύπρος)
«Ήταν εντυπωσιακή η παρουσία μου στην Κύπρο. Έπαιξα στο ChampionsLeague και ήταν φανταστικό. Σε αθλητικό επίπεδο τα πάντα ήταν τέλεια, μέχρι που ήρθε ο τραυματισμός μου τον δεύτερο γύρο. Ήταν η καλύτερη χώρα που έζησα. Είχαμε φορές στα αποδυτήρια που ακουγόταν μόνο η Πορτογαλική γλώσσα. Η Πορτογαλία είναι η χώρα μου, που θέλω να ζήσω, αλλά η Κύπρος με γοήτευσε».
Ο Ρούι Μιγκέλ αγωνίζεται τώρα στην Ραπίντ Βουκουρεστίου και όπως σημειώνει το δημοσίευμα, παρά τα τόσα χρόνια που αγωνίζεται σε διαφορετικές χώρες, δεν αισθάνεται πως πρέπει να επιστρέψει μόνιμα στην Πορτογαλία. «Το μέλλον είναι αβέβαιο και η επιστροφή του στην Πορτογαλία φαντάζει τώρα απίθανο σενάριο», καταλήγει το δημοσίευμα.
Στέλιος Δημοσθένους
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δεν είναι μόνο ο Καρούσος με τον Δίπλαρο. Δεν είναι μόνο ο Τορναρίτης. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο μια ακόμη εσωκομματική αναστάτωση. Στον ΔΗΣΥ εξελίσσεται κάτι βαθύτερο: μια συζήτηση για την επόμενη ημέρα της παράταξης, η οποία θέτει στο τραπέζι τη σχέση με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, τα πρόσωπα που θα πρωταγωνιστήσουν το 2028 και τα όρια της κομματικής πειθαρχίας.
