Άδειες κερκίδες, φωνές να περνούν από τα μικρόφωνα, τάιμ άουτ, αλλαγές, κράμπες, τραυματισμοί και social distancing με το… κυάλι. Η νέα εποχή της Super League είναι εν πολλοίς διαφορετική από ό,τι είχαμε συνηθίσει, αλλά και φυσιολογικά ίδια σε επίπεδο ποιότητας. Θα ήταν παράλογο να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από το ματς που άνοιξε την αυλαία σε play out και play off. Οι ποδοσφαιριστές διάθεση είχαν… Δε θα μπορούσε να μην τους έχει λείψει. Σαν τα παιδιά που τους ανοίγεις την πόρτα της παιδικής χαράς μετά από ένα μήνα καραντίνας. Όμορφες ατομικές προσπάθειες, διάθεση για τρέξιμο και επιθυμία για συνδυασμούς, αλλά επίσης σαν τα παιδιά στην παιδική χαρά, ξέχασαν πώς είναι να παίζουν όλοι μαζί.
Ο Βόλος είχε τον Ζοάο και τον Μουνίθ, ο Πανιώνιος είχε – μέχρι να μην τον έχει – τον Αραμπούλι και τον Τσιλούλη και το… θερινό τάιμ άουτ στα μέσα του πρώτου ημιχρόνου κατά κάποιος τρόπο περιγράφει και την εικόνα του. Οι φιλοξενούμενοι ήταν καλύτεροι στο πρώτο μισό, οι γηπεδούχοι στο δεύτερο, όμως ούτε γκολ, ούτε σπουδαίες φάσεις υπήρχαν. Υπήρχε το… πρώτο ποδοσφαιρικό θύμα του κορωνοϊού, με τον Γεωργιανό επιθετικό του Πανιωνίου να αποχωρεί τραυματίας με θλάση στο 40ο λεπτό του αγώνα.
Η εικόνα έμοιαζε ίδια και στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Βόλος μπήκε δυνατά, πίεζε για να φτάσει στο γκολ, αλλά πίεζε περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Την πρώτη φορά ο Εμμανουηλίδης έκανε παραπάνω από όσα έπρεπε, τη δεύτερη – με τις φωνές ακόμα να ηχούν στα αυτιά του – ήταν μαζεμένος και έκανε ακριβώς αυτό που έπρεπε. Πάσα ακριβείας στον Τσιλούλη, πλασέ σε κενή εστία και μια χρυσή νίκη για τον Πανιώνιο, που κράτησε εύκολα το προβάδισμα ως το φινάλε και έχασε ευκαιρίες και για δεύτερο τέρμα.
Πηγή: Sdna.gr
