Οι διαδηλωτές που έχουν κινητοποιηθεί από τις 17 Οκτωβρίου σε όλη τη χώρα πέτυχαν μια πρώτη νίκη στις 29 του ίδιου μήνα, όταν παραιτήθηκε η κυβέρνηση του Χαρίρι. Από τότε όμως περιμένουν ακόμη τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών που δεν θα προέρχονται από την παραδοσιακή πολιτική ελίτ.
Η συνταγματική διαδικασία που θα οδηγήσει στον διορισμό ενός νέου Πρωθυπουργού και τον σχηματισμό κυβέρνησης δεν έχει ξεκινήσει από τον πρόεδρο Μισέλ Αούν. Και στο μεταξύ η χρηματοοικονομική κρίση επιδεινώνεται. «Δεν θα είμαι εγώ αλλά κάποιος άλλος» που θα τεθεί επικεφαλής «μιας κυβέρνησης που θα ανταποκριθεί στις φιλοδοξίες των νέων» ανέφερε ο Χαρίρι σε ανακοίνωση που εξέδωσε, καταγγέλλοντας τις «ανεύθυνες πρακτικές» και τη «χρόνια» άρνηση της πραγματικότητας εκ μέρους των άλλων πολιτικών δυνάμεων.
Ο Χαρίρι επέκρινε, χωρίς να τους κατονομάσει, εκείνους που λένε ότι περιμένουν την απόφαση του ίδιου με σκοπό να του προσάψουν την ευθύνη για την καθυστέρηση σχηματισμού κυβέρνησης.
Με βάση το σύστημα του Λιβάνου, που εγγυάται την ίση εκπροσώπηση όλων των κοινοτήτων, ο Πρωθυπουργός πρέπει να είναι σουνίτης μουσουλμάνος και ο Χαρίρι κατά παράδοση θεωρείται ο ηγέτης της σουνιτικής πολιτικής τάξης. Ο Χαρίρι εξέφρασε την ελπίδα να ξεκινήσει ο πρόεδρος Αούν «αμέσως» συνομιλίες με τα κόμματα και να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Ο Πρόεδρος είχε δηλώσει πρόσφατα ότι ο Χαρίρι «δίσταζε» να αναλάβει ξανά επικεφαλής της επόμενης κυβέρνησης. Δηλώνει επίσης ανοιχτός στο ενδεχόμενο να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση αυτή και εκπρόσωποι των διαδηλωτών.
