Του Στέλιου Στυλιανού
Περισσότερο η ατμόσφαιρα θυμίζει επικείμενο ντέρμπι «ΑΠΟΕΛ - Ομόνοιας» με τους δύο ηγέτες ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ να μας τονίζουν σχεδόν καθημερινά την «κρισιμότητα» της πρωτιάς των κομμάτων τους, ενώ χαρακτηριστικός είναι και ο «πόλεμος λάσπης» που επιχειρείται εκατέρωθεν με σκοπό την πόλωση.
Το αποτέλεσμα λίγο πολύ είναι γνωστό. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ θα καταλάβουν από δύο έδρες, μια έδρα θα πάει στο ΔΗΚΟ ενώ για την 6η έδρα θα «παλέψουν» ΕΛΑΜ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία-Οικολόγοι. Ο ωφέλιμος διάλογος στο πλαίσιο της χάραξης μιας στρατηγικής με επιχειρήματα, ωστόσο, απουσιάζει.
Κανένα κόμμα δεν έχει πείσει τον γράφοντα για τις Ευρωπαϊκές του θέσεις (πως η κάθε παράταξη θα διαφυλάξει τα συμφέροντα της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση) και αρκούνται σε μια ρητορική, η οποία προσπαθεί να «αναδείξει» τα αρνητικά των άλλων κάτι που ομοιάζει με την κυπριακή φράση «τούτος εν σιειρότερος που ‘μένα».
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει «στοχοποιήσει» τον κύριο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, φοβούμενοι προφανώς την κάθοδο Τουρκοκυπρίων που θα τον «σταυρώσουν» και θα ανεβάσουν τα ποσοστό του ΑΚΕΛ και στο κόμμα της Αριστεράς «εκμεταλλεύονται» τις δημοσκοπήσεις για να καταδείξουν ότι οι Κύπριοι δεν είναι ευχαριστημένοι από τη Κυβέρνηση Αναστασιάδη και την κατάσταση της οικονομίας.
Στην ΕΔΕΚ ευθέως «πολεμούν» το ΕΛΑΜ, το οποίο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να προηγείται στην «κούρσα» για την 6η έδρα, ενώ και στο ΔΗΚΟ «βάλλουν» δεξιά και αριστερά για να περιορίσουν τη διαφορά από την 1η και 2η θέση.
Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια πέρασε δύσκολα, το Κυπριακό παραμένει άλυτο και οι Κύπριοι πολιτικοί, ρίχνουν λάσπη, ψιθυρίζουν σκάνδαλα, στέλνουν λάθος μηνύματα, παίζουν πολιτικά παιχνίδια και κατά γενική ομολογία απομακρύνονται (ίσως ποτέ δεν βρέθηκαν κοντά) από το πραγματικό διακύβευμα των Ευρωεκλογών.
Τελικά έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν; Τελικά οι δημοσκοπήσεις είναι σημαντικότερες από τις έδρες; Τελικά το «ΑΠΟΕΛ- Ομόνοια» θα κυριαρχήσει για άλλη μια φορά; Την απάντηση θα δώσουν οι Κύπριοι ψηφοφόροι την 26η Μαΐου.
