Σήμερα θα γιόρταζε και η Λίβια και η Μαίρη Ρόουζ, αλλά τι να κάνουμε; Ήταν «αλλοδαπές»

Του Χαράλαμπου Ζάκου

Αν και μητέρες. Αν και άνθρωποι όπως ο καθένας μας, είχαν την ατυχία να βρεθούν στην Κύπρο, όπως και τα υπόλοιπα θύματα του.

Επτά άνθρωποι – ανάμεσα τους και δύο κοριτσάκια – βρέθηκαν σε κάποια λίμνη. Όχι όμως μόνο μέσα από την ύπαρξη ενός κατά συρροή δολοφόνου, αλλά και μέσα από την ανυπαρξία των Αρμοδίων.
Κάποιοι θα πρέπει να πάνε σπίτι τους και αυτό είναι το λιγότερο. Ας μην ξεχνάμε πως τα θύματα του «Ορέστη» δεν θα γυρίσουν ποτέ στο δικό τους…

ΥΓ: Αν οι μητέρες, τα παιδάκια και οι άλλες γυναίκες θύματα του «Ορέστη» ήταν Κύπριες θα έπεφτε η κυβέρνηση. Δυστυχώς για τις ίδιες ήταν αλλοδαπές σε μια χώρα που θεωρεί τον πληθυσμό της ως ανώτερο. Σε ένα πληθυσμό που βλέπει τον εαυτό του ως «σερ» και «μάνταμ»…

ΥΓ2: Σήμερα θα γιόρταζε και η Λίβια και η Μαίρη Ρόουζ. Ένας αχαρακτήριστος τύπος όμως και το «σικκιμέ, εν ξένες» τις καταδίκασαν μαζί με άλλα 5 άτομα. Τι να κάνουμε; Αυτή είναι η Κύπρος…