Στη σχετική ανακοίνωση σύμφωνα με την ActionAid, στην Ελλάδα μεγάλο ποσοστό των περιστατικών της ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγράφονται, επειδή δεν αναφέρονται ποτέ στις αρχές ή/και στους αρμόδιους φορείς υποστήριξης.
Οι κοινωνικές απόψεις και προσδοκίες εσωτερικεύονται, καθώς το θύμα σκέφτεται «τι θα πει ο κόσμος», θέλει να αποφύγει το στίγμα του χωρισμού (για την ίδια ή τα παιδιά της), ή επειδή επιθυμεί με οποιονδήποτε τρόπο να αποτρέψει τη διάλυση της οικογένειας, προσθέτει.
Μετά τις δύο δολοφονίες γυναικών που συγκλόνισαν την Ελλάδα, στα τέλη Νοεμβρίου και στις αρχές Ιανουαρίου, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να σιωπάμε και να ανεχόμαστε περιπτώσεις βίας, είτε συμβαίνουν στο σπίτι ή στη δουλειά, είτε στον δρόμο, συνεχίζει.
Χαρακτηριστικό είναι πως, παρότι ένας στους τέσσερις Έλληνες γνωρίζει κάποιο πρόσωπο που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία στη γειτονιά του, πάνω από οκτώ στους δέκα δεν θεωρούν την ενδοοικογενειακή βία συνηθισμένο πρόβλημα[2]. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της γραμμής βοήθειας SOS 15900, σε διάστημα ενός έτους καταγγέλθηκαν 5.041 περιπτώσεις έμφυλης βίας, εκ των οποίων τα οκτώ στα δέκα αφορούν σε γυναίκες που είχαν δεχτεί βία από τους συζύγους/ συντρόφους τους, παρατηρεί περαιτέρω η ΑctionAid.
