Ναι, το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος…

Και αυτό γιατί έχασε ένα σωρό ευκαιρίες, είχε και δύο δοκάρια και υπήρχαν στιγμές που πίεσε ασφυκτικά την «Κυρία», λες και έπαιζε στο Τσίρειο και όχι εκτός έδρας.

Όμως, αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Θα μπορούσε π.χ. ο Απόλλωνας να… μην βλεπόταν, να έκανε μία φάση σε όλο το ματς και να κέρδιζε, με την Ανόρθωση να χάνει τα άχαστα. Πόσες φορές το έχουμε δει αυτό σε ποδοσφαιρικό παιχνίδι, είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό;

Εκτιμώ ότι οι οπαδοί των «κυανολεύκων» της Λεμεσού θα έπρεπε να ήταν δυσαρεστημένοι ή και να ανησυχούσαν, αν η ομάδα τους δεν είχε αυτή την εικόνα κυριαρχίας στον αγωνιστικό χώρο.

Το ότι δεν σκόραρε ο Απόλλωνας σε τόσες κλασικές φάσεις που έκαναν οι παίκτες του (που έχουν αποδείξει πολλάκις την αξία τους, άρα δεν μιλάμε για… «ανικανότητα»), ήταν καθαρά θέμα τύχης (ίσως κάποιες στιγμές και λόγω έλλειψης συγκέντρωσης), η οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ποδοσφαίρου.

Έκανε βέβαια εκπληκτική εμφάνιση και ο αντίπαλος πορτιέρο, αλλά και η μπάλα δεν ήθελε με τίποτα να μπει στα δίχτυα!

Γ.Ι.