Του Χαράλαμπου Ζάκου
Κούρεψαν τις καταθέσεις, αλλά όχι το δάνειο σου. Μειώθηκαν οι απολαβές, αλλά όχι και οι λογαριασμοί σου. Στερήθηκες τη δουλειά, αλλά όχι και τις «υποχρεώσεις» σου. Σε γονάτισαν και το άντεξες, σε έκλεψαν και το ξέχασες, σε παραπλάνησαν και το δέχθηκες. Σου έκοψαν τα φτερά και το προσπέρασες, «υπεξαίρεσαν» το μέλλον των παιδιών σου και το περιφρόνησες.
Οι φυλακές αδειανές και τα δικαστήρια λειψά. Και εσύ τι έκανες; Τίποτα. Απλά έσκυψες το κεφάλι, δούλεψες, ίδρωσες, πόνεσες περιμένοντας το «ξεγύμνωμα» των υπευθύνων που τελικά δεν ήρθε ποτέ.
H τρύπα που άνοιξαν δεν κλείνει εκτός κι αν πνιγούμε σε αυτή. Οι τράπεζες πήραν και ποτέ δεν έδωσαν, οι βιοπαλαιστές έδιναν, αλλά ποτέ δεν πήραν και στο τέλος – για άλλη μια φορά – φταίει ο κοσμάκης.
Τα «κόκκινα» δάνεια των υπερβολικών Κυπρίων το μοναδικό πρόβλημα των τραπεζών, όπως λένε κάποιοι. Αυτοί οι κάποιοι όμως ξέχασαν τα βασικά. Ξέχασαν ότι στην Κύπρο κάποτε έφταναν δισ. ευρώ μέσα σε μαυροσάκουλα. Παρέλειψαν να αναφέρουν ότι οι καταθέτες στήριξαν τράπεζες και κράτος, ενώ κράτος και τράπεζες άφησαν τους δανειολήπτες στη μοίρα τους.
«Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν» κύριοι. Και μέχρι να το «πιάσετε» η Κύπρος θα βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω. Μαζί και οι πολίτες της…
ΥΓ: Και τι να κάνω για όλα αυτά θα διερωτηθεί κάποιος. Κράτησε το κεφάλι ψηλά… μιας και τα πόδια στα έχουν αλυσοδεμένα!
